
Ang adhyāya na ito ay inihaharap bilang pagtuturo ni Īśvara, at itinatakda ang isang banal na anyo ng Araw na tinatawag na Karkoṭaka-ravi sa Āgneya (timog-silangan) na bahagi ng Prabhāsa-kṣetra. Ipinahahayag ng salaysay na ang simpleng darśana (pagkakita at pagdulog na may debosyon) sa anyong ito ay nakalulugod sa lahat ng mga diyos, na para bang ang isang lokal na pagpapakita ay nagiging buklod ng pagsang-ayon at pagpapala ng buong kalangitan. Pagkaraan, itinatakda ang maikling tuntunin ng pagsamba: magsagawa ng pūjā ayon sa vidhi sa araw na saptamī kapag ito’y tumapat sa Linggo (ravivāra), na may handog na dhūpa (insenso), gandha (pabango), at anulepana (pahid na unguento). Ang aral na doktrinal at etikal ay praktikal na paglilinis: ang tamang panahon at wastong handog ay nagdudulot ng paglaya mula sa sarva-kilbiṣa, ang lahat ng dungis na moral at ritwal. Sa pangwakas, kinikilala ng kolofon na ito’y bahagi ng Skanda Mahāpurāṇa na may 81,000 śloka, nasa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, sa seksiyong Prabhāsakṣetramāhātmya, bilang ika-346 na kabanata.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
Wika ni Īśvara: “Mula roon, sa timog-silangang dako, ang Araw na kilala bilang Karkoṭaka ay nakatatag. O Mahādevī, sa isang dating kalpa, siya’y naalaala bilang kaugnay ni Karkoṭaka.”
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
Sa pagtanaw lamang sa Kanya, nalulugod ang lahat ng mga diyos. Ang sinumang sa ikapitong araw ng buwan (saptamī) na tumapat sa Linggo, sumamba ayon sa ritwal na may insenso, pabango, at mga pamahid, ay napapalaya sa lahat ng kasalanan.
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa—sa loob ng Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—ang ika-346 na kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Karkoṭakārka,” sa Prabhāsa Khaṇḍa, sa Prabhāsa-kṣetra-māhātmya.