Adhyaya 344
Inilalarawan ng kabanatang ito ang paggabay ni Īśvara kay Devī tungkol sa mga banal na pook sa loob ng Prabhāsa-kṣetra. Itinuturo sa manlalakbay ang isang liṅga na nakapapawi ng kasalanan na tinatawag na Jaradgaveśvara, na itinatag ni Jaradgava at matatagpuan kaugnay ng Kapileśvara ayon sa tinukoy na direksiyon. Ipinahahayag na ang paglapit at pagsamba rito ay nakapag-aalis ng mabibigat na kasalanan, kabilang ang brahmahatyā at mga kaugnay na paglabag. Ipinakikilala rin ang presensya ng diyosang-ilog na Aṃśumatī sa parehong lugar, at iniuutos ang paliligo ayon sa wastong pamamaraan, saka ang piṇḍa-dāna (handog para sa mga ninuno). Ang bunga nito ay ang matagal na kasiyahan ng mga ninuno, at inirerekomenda ang pag-aalay ng isang toro (vṛṣabha) bilang dāna sa isang Brāhmaṇa na bihasa sa Veda. Tinutukoy ang debosyonal na pagsasanay: pag-aalay ng gandha at puṣpa, abhiṣeka gamit ang pañcāmṛta, at pagsusunog ng insenso na guggulu, kalakip ang patuloy na pagpupuri, pagpapatirapa, at pag-ikot (pradakṣiṇā). Binabanggit din ang etika ng ritwal sa lipunan sa pamamagitan ng pagpapakain sa mga Brāhmaṇa ng sari-saring pagkain, na may pahayag ng napakaraming gantimpala. Ang tīrtha ay tinawag na Siddhodaka sa Kṛta-yuga at Jaradgaveśvara-tīrtha sa Kali-yuga.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । कपिलेश्वरस्यैशान्यामुत्तरेण व्यवस्थितम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa Liṅga na pumupuksa ng kasalanan, na nakatindig sa hilaga, sa hilagang-silangang panig ng Kapileśvara.
Verse 2
जरद्गवेश्वरंनाम जरद्गवप्रतिष्ठितम् । ब्रह्महत्यादि पापानां नाशनं नात्र संशयः
Ito’y tinatawag na Jaradgaveśvara, na itinatag ni Jaradgava. Pinapawi nito ang mga kasalanan, mula sa brahmahatyā at iba pa—walang pag-aalinlangan dito.
Verse 3
तत्रैव संस्थिता देवि देवी अंशुमती नदी । तत्र स्नात्वा विधानेन पिडदानं तु दापयेत्
Doon din, O Devī, naroon ang banal na ilog na Aṃśumatī. Pagkaligo roon ayon sa tuntunin, ipagawa ang pag-aalay ng piṇḍa para sa mga ninuno.
Verse 4
वर्षकोटिशतं साग्रं पितॄणां तृप्तिमावहेत् । वृषभस्तत्र दातव्यो ब्राह्मणे वेदपारगे
Nagdadala ito ng ganap na kasiyahan sa mga ninuno sa loob ng buong sandaang koṭi na taon. Doon, dapat magbigay ng isang toro bilang dāna sa isang brāhmaṇa na bihasa sa Veda.
Verse 5
ततस्तु पूजयेद्देवं गन्धपुष्पैर्जरद्गवम् । पञ्चामृतरसेनैव तथा गुग्गु लुधूपनैः
Pagkaraan, dapat sambahin ang Panginoong Jaradgava sa pamamagitan ng mga pabango at bulaklak, ng likidong pañcāmṛta, at ng insenso gaya ng guggulu.
Verse 6
स्तुतिदण्डनमस्कारैः प्रदक्षिणैरहर्निशम् । ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र भक्ष्यभोज्यैः पृथग्विधैः । एकेन भोजितेनैव कोटिर्भवति भोजिता
Sa pamamagitan ng mga himno ng papuri, pagyukod na nakadapa, mga pagbati ng paggalang, at pag-ikot nang pakanan (pradakṣiṇā) araw at gabi, dapat pakainin doon ang mga brāhmaṇa ng iba’t ibang uri ng pagkain at handa. Sa pagpapakain kahit sa isa, para na ring napakain ang isang crore.
Verse 7
कृते सिद्धोदकंनाम तत्तीर्थं परिकीर्त्तितम् । जरद्गवेश्वरं तीर्थं कलौ तु परिकीर्त्यते
Noong Kṛta Yuga, ang banal na tawiran ay ipinuri sa pangalang Siddhodaka; ngunit sa Kali Yuga, ito’y tanyag bilang banal na tīrtha ni Jaradgaveśvara.
Verse 344
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येंऽशुमतीमाहात्म्ये जरद्गवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—ang ika-344 na kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Jaradgaveśvara,” sa ikapitong bahagi na Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang subbahagi na Prabhāsa-kṣetra-māhātmya, sa loob ng Aṃśumatī-māhātmya.