Adhyaya 340
Ang Kabanata 340 ay isang maikling aral kung saan nagsalita si Īśvara kay Devī, at itinuro ang pagtuon sa isang tiyak na dambana: si Caṇḍīśvara, na inilalarawan bilang dakilang liṅga (mahāliṅga) na may kapangyarihang pawiin ang lahat ng kasalanan at paglabag (sarva-pātaka-nāśana). Pagkaraan, itinakda ang tuntuning pang-ritwal ayon sa panahon: sa ika-14 na araw ng maliwanag na kalahati ng buwan (śukla-caturdaśī) sa buwang Kārttika, nararapat magsagawa ang deboto ng pag-aayuno (upavāsa) at magpuyat na may pagbabantay sa gabi (prajāgara). Nagtatapos ang kabanata sa pangakong phalaśruti: ang ganitong pagsunod ay nagdadala sa “pinakamataas na kalagayan” na kaugnay ni Maheśvara, bilang paglilinis ng asal at hangaring makamit ang kaligtasan. Binabanggit din sa kolofon ang lugar nito sa Skanda Purāṇa, Prabhāsa Khaṇḍa, sa bahaging Prabhāsakṣetramāhātmya, bilang ika-340 kabanata.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । चण्डीश्वरं महालिंगं सर्वपातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan, O Dakilang Diyosa, marapat na magtungo sa pook na yaon, kung saan nakatindig ang Dakilang Liṅga na tinatawag na Caṇḍīśvara—tagapuksa ng lahat ng kasalanan.”
Verse 2
तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां कार्तिके मासि भामिनि । उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
Doon, sa maliwanag na ika-labing-apat na araw ng buwan sa buwang Kārtika, O marilag na ginang, ang sinumang mag-ayuno at magpuyat sa buong gabi ay makaaabot sa kataas-taasang dako kung saan nananahan si Panginoong Maheśvara.
Verse 340
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकामाहात्म्ये चण्डीश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong aklat, ang Prabhāsa Khaṇḍa; sa unang Prabhāsakṣetra Māhātmya, sa Devikā Māhātmya—ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Caṇḍīśvara,” na siyang Kabanata 340.