Adhyaya 333
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 333

Adhyaya 333

Inilalarawan ni Īśvara ang sunod-sunod na mga banal na pook sa Prabhāsa-kṣetra na nakaugnay sa ilog Bhadrā at sa kalapitan ng baybayin. Binanggit ang tanyag na liṅga na Durvāseśvara, na sinasabing may malakas na kapangyarihang maglinis ng kasalanan at magbigay ng bunga ng kaligayahan; kabilang sa mga gawain ang pagligo sa araw ng bagong buwan (amāvāsyā) at pag-aalay ng piṇḍa para sa mga ninuno, na nagdudulot ng malawak na kasiyahan sa kanila. Sinasabi rin na maraming liṅga ang itinindig ng mga ṛṣi; ang mga pilgrim ay napapalaya sa mga kapintasan sa pamamagitan ng pagtanaw, paghipo, at pagsamba. Itinatakda ng kabanata ang mga hanggahan ng kṣetra: ang pook na palibot na tinatawag na Madhumatī, at sa timog-kanluran ang lugar na Khaṇḍaghaṭa. Malapit sa dagat naroon ang Pingeshvara; binabanggit ang pitong balon na sa mga kapistahan ay sinasabing nakikita ang “mga kamay” ng mga ninuno, na lalo pang nagpapatibay sa bisa ng śrāddha. Ang pagsasagawa ng śrāddha rito ay sinasabing nagbubunga ng gantimpalang higit na pinarami kaysa sa Gayā. Sa huli, kinikilala ang sangama ng Bhadrā (na inilalarawang may balangkas na silangan–kanluran) at itinatapat ang kabanalan nito sa Gaṅgā–Sāgara, kaya’t naiuugnay ang lokal na heograpiya sa pangkalahatang pagpapahalagang ritwal sa India.

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । बलभद्राच्च पूर्वेण स्थिता चासीत्सरिद्वरा । दुर्वासेश्वरनामेति बललिंगं प्रतिष्ठितम्

Wika ni Īśvara: Sa silangan ng ilog Balabhadrā ay may isang napakahusay na pampang/agos; doon itinatag ang makapangyarihang liṅga na tinatawag na Durvāseśvara.

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं दृष्टं सर्वसुखावहम् । स्नात्वा चास्य त्वमावास्यां पिंडदानं ददाति यः

Nakikitang pinapawi nito ang lahat ng kasalanan at nagdudulot ng bawat kaligayahan. At sinumang, matapos maligo rito, sa araw ng amāvāsyā (bagong buwan), ay maghandog ng piṇḍa-dāna…

Verse 3

कल्पकोटिशतं साग्रं पितॄणां तृप्तिमावहेत् । दुर्वासेश्वरनामानं तत्र पूज्य विधानतः

Nagdadala ito ng kasiyahan sa mga pitṛ (mga ninuno) sa loob ng ganap na sandaang koṭi na kalpa. Doon, si Durvāseśvara—sa gayong pangalan—ay dapat sambahin ayon sa wastong tuntunin.

Verse 4

कोटियज्ञफलं प्राप्य सर्वान्कामा नवाप्नुयात् । तत्र लिंगान्यनेकानि ऋषिभिः स्थापितानि तु

Sa pagkamit ng bunga ng isang koṭi na yajña, matatamo ng tao ang lahat ng ninanais. Doon nga, maraming liṅga ang itinatag ng mga ṛṣi.

Verse 5

दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा पूजयित्वा मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः । इत्येतत्कथितं देवि क्षेत्राद्यं तं यथाक्रमम्

Sa pagtanaw, paghipo, at pagsamba rito, ang tao’y mapapalaya sa lahat ng kasalanan. Kaya, O Diyosa, ang banal na pook na ito at ang mga bagay ukol dito ay naisalaysay ayon sa wastong pagkakasunod.

Verse 6

भद्रायाः पश्चिमात्पूर्वं यथानुक्रममादितः । श्रुतं पापोपशमनं कोटियज्ञफलप्रदम्

Mula sa kanluran ng ilog Bhadrā at sumusulong sa silangan ayon sa wastong pagkakasunod, napakinggan mo ang yaong nagpapawi ng kasalanan at nagkakaloob ng bunga na katumbas ng isang krore ng mga yajña.

Verse 7

अथ क्षेत्रस्य परिधिस्थानं मधुमतीति च । तस्मान्नैरृत्यदिग्भागे स्थानं खंडघटेति च

Ngayon, ang pook na nasa hanggahan ng kṣetra ay tinatawag ding Madhumatī. Mula roon, sa dakong timog-kanluran, may lugar ding kilala bilang Khaṇḍaghaṭa.

Verse 8

तत्र पिंगेश्वरो देवः समुद्रतटसन्निधौ । कूपानां सप्तकं तत्र पितॄणां यत्र पाणयः । दृश्यंतेऽद्यापि देवेशि यत्र पर्वणिपर्वणि

Doon, malapit sa dalampasigan ng karagatan, nakatindig ang diyos na si Piṅgeśvara. Sa pook ding iyon ay may pitong balon, kung saan nakikita ang mga kamay ng mga Pitṛ (mga espiritu ng ninuno)—nakikita pa rin hanggang ngayon, O Diyosa, sa bawat banal na pagdiriwang ayon sa buwan.

Verse 9

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा गयाकोटिगुणं फलम् । लभते नाऽत्र सन्देहः सोमामा यदि जायते

Ang sinumang magsagawa ng śrāddha doon ay magkakamit ng bungang isang krore na ulit na higit kaysa sa Gayā—walang pag-aalinlangan dito—lalo na kapag dumarating ang Somāmāvāsyā, ang bagong-buwan na tumatapat sa Lunes.

Verse 10

तत्रैव नातिदूरे तु भद्रायाः संगमः स्मृतः । पश्चिमात्संगमात्पूर्वः संगमः समुदाहृतः

Doon din, hindi kalayuan, ay inaalala ang tagpuan ng mga agos (saṅgama) ng Bhadrā. Ipinahahayag itong “silanganing saṅgama,” na nasa silangan ng “kanlurang saṅgama.”

Verse 11

यत्पुण्यं लभते देवि पूर्व पश्चिमसंगमे । गंगासागरयोस्तत्र तद्भद्रासंगमे लभेत्

O Diyosa, ang kabanalang gantimpala na natatamo sa mga tagpuan ng silangan at kanluran—doon sa pagsasanib ng Ilog Gaṅgā at ng karagatan, ang Gaṅgā-sāgara—yaon ding gantimpala ang matatamo sa tagpuan ng Bhadrā.

Verse 333

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तप्तोदकस्वामिमाहात्म्ये मधुमत्यां पिंगेश्वरभद्रामाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

Sa gayon nagtatapos sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapito, ang Prabhāsa Khaṇḍa; sa una, ang Prabhāsakṣetra Māhātmya; sa Taptodaka-svāmi Māhātmya, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan nina Piṅgeśvara at Bhadrā sa Madhumatī,” na siyang Kabanata 333.