Adhyaya 331
Inilalahad ang kabanatang ito bilang pagtuturo ni Īśvara kay Mahādevī tungkol sa isang iginagalang na banal na pook na tinatawag na Kāla-Megha. Itinuturo sa deboto na magtungo sa Kāla-Megha, at ipinahahayag na sa silangang panig ay may kṣetrapa (tagapagbantay/namamayaning kapangyarihan ng pook) na nahayag sa anyong liṅga. Itinatakda rin ang pagsamba ayon sa kalendaryong lunar: ang liṅga ay dapat parangalan ng mga tao sa pamamagitan ng handog na bali, lalo na sa ikawalong araw (aṣṭamī) o sa ika-labing-apat (caturdaśī). Maikli ang pangakong bunga: ang diyos ay nagbibigay ng ninanais (vāñchitārtha-prada) at inihahalintulad sa “punong tumutupad ng hiling” para sa Panahong Kali, na nagpapakita ng pagiging madaling lapitan ng biyayang panrelihiyon sa huling panahon sa pamamagitan ng wastong debosyon. Sa wakas, tinutukoy ng kolofon na ito ang ika-331 kabanata ng unang Prabhāsa-kṣetra-māhātmya sa loob ng Prabhāsa Khaṇḍa ng Skanda Mahāpurāṇa.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कालमेघेति विश्रुतम् । तस्मात्तं पूर्वदिग्भागे क्षेत्रपं लिंगरूपिणम्
Sinabi ni Īśvara: Pagkaraan, O Dakilang Diyosa, dapat magtungo sa pook na tanyag bilang Kālamegha; doon, sa silangang dako, naroon ang tagapagbantay ng banal na pook, na nasa anyong liṅga.
Verse 2
अष्टम्यां वा चतुर्द्दश्यां पूज्योऽसौ बलिभिर्नरैः । वांछितार्थप्रदः सम्यक्स कलौ कल्पपादपः
Sa ikawalong araw o sa ika-labing-apat na araw ng buwan, dapat sambahin Siya ng mga tao sa pamamagitan ng mga handog na bali; tunay na ipinagkakaloob Niya ang ninanais—gaya ng punong tumutupad ng hiling sa panahon ng Kali.
Verse 331
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कालमेघमाहात्म्यवर्णनंनामैकत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong (taludtod), sa ikapitong aklat—Prabhāsa-khaṇḍa—sa unang Prabhāsakṣetra-māhātmya, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kālamegha,” na siyang Kabanata 331.