Adhyaya 325
Sa kabanatang ito, itinuturo ni Īśvara kay Devī ang pagpunta sa isang dakilang dambana ni Vināyaka sa pampang ng isang marikit na ilog, na kaugnay ng ṛṣi-toya—mga tubig na pinabanal ng mga ṛṣi. Doon, inihaharap ang diyos bilang Gaṇeśa/Gaṇanātha, pinuno ng mga gaṇa at ng mga hukbong makalangit, at kinikilalang kapangyarihang kosmiko na lumilipol sa Tripura, kaya’t lalo siyang itinataas sa pananaw na Śaiva. Tiyak ang paglalarawan: nananahan siya sa marangal na gaja-rūpa (anyo ng elepante) sa dakilang banal na pook ng Prabhāsa, na napalilibutan ng di-mabilang na gaṇa. Malinaw din ang tagubilin: ang mga manlalakbay at deboto ay dapat magsagawa ng pagsamba nang buong pagsisikap upang maging walang hadlang ang paglalakbay; inirerekomenda ang araw-araw na handog gaya ng mga bulaklak at insenso. Itinatakda rin ang sama-samang pagdiriwang sa caturthī (ikaapat na araw ng buwan): ang mga taga-lungsod ay nararapat magsagawa ng mahotsava (dakilang pista) nang paulit-ulit tuwing caturthī para sa kapakanan ng kaharian/bayan (rāṣṭra-kṣema) at sa pagkamit ng siddhi (ganap na tagumpay at katuparan).
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । ऋषितोयातटे रम्ये सर्वविघ्ननिवारणम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, magtungo sa walang kapantay na Vināyaka, sa marikit na pampang ng Ṛṣitoyā, ang nag-aalis ng lahat ng balakid.
Verse 2
योऽसौ देवगणाध्यक्षः साक्षाच्च त्रिपुरान्तकः । गजरूपं समाश्रित्य ह्युन्नते जगति स्थितः । प्राभासिके महाक्षेत्रे गणानां कोटिभिर्वृतः
Siya ang pinuno ng mga pangkat ng mga deva, na hayagang si Tripurāntaka mismo; sa pag-anyong elepante, siya’y nakatindig na marangal at mataas sa daigdig, sa dakilang banal na pook ng Prabhāsa, na napalilibutan ng mga koro-koreng gaṇa.
Verse 3
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रा निर्विघ्नहेतवे । आराध्यो गणनाथश्च पुष्पधूपादिभिः सदा
Kaya nga, sa buong pagsisikap, upang maging walang hadlang ang paglalakbay-pananampalataya, si Gaṇanātha ay dapat laging sambahin sa mga bulaklak, insenso, at iba pang handog.
Verse 4
चतुर्थ्यां च चतुर्थ्यां च सर्वैर्नगरवासिभिः । तस्मिन्महोत्सवः कार्यो राष्ट्रक्षेमार्थ सिद्धये
Sa bawat Caturthī (ikaapat na araw ng buwan), ang lahat ng naninirahan sa lungsod ay dapat magsama-samang magdiwang ng dakilang kapistahan doon, upang matamo ang kapakanan at katiwasayan ng kaharian.
Verse 325
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्वामिमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang Kabanata 325, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Unnatasvāmi,” sa Prabhāsa-khaṇḍa (Ikapitong Aklat) ng Skanda Mahāpurāṇa, sa bahaging Prabhāsakṣetra-māhātmya ng Ekāśītisāhasrī Saṃhitā.