Adhyaya 323
Sa palitang-aral nina Śiva at Devī, itinuro ni Īśvara kay Devī ang isang dambana na nasa “timog” ng naunang nabanggit na banal na pook, sa pampang ng ilog Ṛṣitoya. Ang lugar na iyon ay kinikilalang Kṣemeśvara, at pinananatili ng salaysay ang pagbabago ng pangalan sa paglipas ng panahon: noon ay tinawag itong Bhūtīśvara, ngunit sa panahon ng Kali ay ipinahahayag bilang Kṣemeśa/Kṣemeśvara. Maikli at nakatuon sa paglalakbay-panrelihiyon ang praktikal na turo: ang simpleng pagtanaw (darśana) at kasunod na pagsamba (pūjā) sa diyos na ito ay sinasabing nagpapalaya sa deboto mula sa lahat ng kilbiṣa, mga dungis na moral at ritwal. Sa hulihang pormula, inuuri ang kabanata sa Skanda Mahāpurāṇa na may 81,000 taludtod, sa ikapitong bahagi (Prabhāsa Khaṇḍa), unang subseksiyon (Prabhāsakṣetramāhātmya), sa pamagat na “Kṣemeśvaramāhātmya-varṇana”.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततः पश्येन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् । क्षेमेश्वरेति विख्यातमृषितोयातटे स्थितम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, masdan mo sa timog ng pook na iyon ang banal na lugar na tanyag bilang Kṣemeśvara, na nasa pampang ng mga tubig ng Ṛṣitoya.”
Verse 2
भूतीश्वरेति नामास्य पूर्वं च परिकीर्तितम् । क्षेमेशेति कलौ देवि तस्य नाम प्रकीर्तितम्
Noon, ang diyos na ito ay pinupuri sa pangalang Bhūtīśvara; ngunit sa Panahon ng Kali, O Diyosa, ipinahahayag ang kanyang pangalan bilang Kṣemeśa—Panginoon ng kagalingan at kapayapaan.
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः
Ang sinumang makakita sa kanya at sumamba nang may paggalang ay mapapalaya sa lahat ng kasalanan at karumihan.
Verse 323
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na binubuo ng walumpu’t isang libong śloka—nagtatapos ang ika-323 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kṣemeśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa, sa Prabhāsa-kṣetra Māhātmya.