
Sa adhyāya na ito, inihaharap ang turo bilang may awtoridad na tagubiling teolohikal (Īśvara uvāca) at itinatakda ang isang pinangalanang banal na pook na «Uttarārka» sa loob ng Prabhāsa Khaṇḍa. Matatagpuan ito sa sektor ng vāyavya (hilagang-kanluran), sa layong labing-anim na dhanu. Ang pagsasalaysay ay mapag-utos at nakatuon sa bunga: tinutukoy ang lugar, pinapangalanan, at iniuugnay sa isang tiyak na pagtalima. Inilalarawan ang pook bilang «sadyah pratyaya-kāraka», na nagbibigay ng agarang pagpapatunay ng bisa sa nagsasagawa. Tahasang iniuugnay ang pagganap ng Nimba-saptamī (ikapitong-araw na vrata/ritwal na may kaugnayan sa nimba o Neem) sa pangakong paglaya mula sa “lahat ng karamdaman,” bilang phalaśruti ng kagalingan sa tradisyong Purāṇa.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माद्वायव्यदिग्भागे धनुःषोडशभिः स्थितः । उत्तरार्कश्च नाम्ना वै सद्यः प्रत्ययकारकः । मुच्यते सर्वरोगैस्तु कृत्वा वै निंबसप्तमीम्
Wika ni Īśvara: “Mula roon, sa gawing hilagang-kanluran sa layong labing-anim na dhanuṣ, naroon ang (diyos) na tinatawag na Uttarārka, na agad nagbibigay ng katiyakan. Sa pagtalima sa Nimba-Saptamī, napapalaya ang tao sa lahat ng karamdaman.”
Verse 313
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तरार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-313 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Uttarārka,” sa Prabhāsa-khaṇḍa, sa Prabhāsa-kṣetra-māhātmya ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa (Saṃhitā na may 81,000 taludtod).