
Inilalahad sa kabanatang ito ang maikling tagubilin tungkol sa ritwal at heograpiya ng paglalakbay-dambana na ibinigay ni Īśvara kay Mahādevī. Itinuturo sa deboto na magtungo sa dakilang dambana ni Vināyaka na tinatawag na Caturmukha, na inilalarawan sa kinalalagyan: nasa hilaga ng Caṇḍīśa at patungo sa direksiyong Īśāna (hilagang-silangan), sa layong apat na dhanus. Itinatakda rin ang paraan ng pagsamba: magsagawa ng pūjā nang may sinadyang pag-iingat at pagsisikap (prayatna), maghandog ng pabango (gandha), mga bulaklak (puṣpa), at mga pagkain (bhakṣya, bhojya) kabilang ang modaka. Ang takdang panahon ay ang ikaapat na araw ng buwan (caturthī); ang wastong oras at handog ay nagdudulot ng siddhi (kaganapan) at nag-aalis ng vighna (mga hadlang), upang magtagumpay ang mga layuning panrelihiyon.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । चतुर्मुखेति विख्यातं चण्डीशादुत्तरे स्थितम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na lumapit sa walang kapantay na Vināyaka, na tanyag bilang “Caturmukha,” na nasa hilaga ng Caṇḍīśa.
Verse 2
किञ्चिदीशानदिग्भागे धनुषां च चतुष्टये । तं प्रयत्नाच्च संपूज्य सर्वविघ्नैः प्रमुच्यते
Bahagya sa hilagang-silangan, sa layong apat na haba ng busog; kapag sinamba Siya nang taimtim at may pagsisikap, napapalaya sa lahat ng hadlang.
Verse 3
गन्धपुष्पादिभिस्तत्र भक्ष्यैर्भोज्यैः समोदकैः । चतुर्मुखं चतुर्थ्यां तु संपूज्य सिद्धिभाग्भवेत्
Doon, sa pamamagitan ng pabango, mga bulaklak at iba pa—kasama ang mga handog na matatamis, pagkain at inumin—ang pagsamba kay Caturmukha, lalo na sa araw ng Caturthī (ikaapat na tithi), ay nagdudulot ng siddhi at tagumpay.
Verse 309
इति श्रीस्कांदे महपुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चतुर्मुखविनायक माहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—ang kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod—ang ika-309 na kabanata sa Prabhāsa Khaṇḍa, sa Prabhāsakṣetra Māhātmya, na pinamagatang “Paglalahad ng Kaluwalhatian ni Caturmukha Vināyaka.”