Adhyaya 307
Inilalarawan sa kabanatang ito ang paliwanag ni Īśvara tungkol sa isang dambanang tinatawag na Apara-Nārāyaṇa, na matatagpuan “bahagyang sa silangan” ng Sāmbāditya. Ipinakikilala ang diyos bilang si Viṣṇu sa anyong pang-araw: si Sūrya ay sinasabing Viṣṇu-svarūpa, at dahil tumatanggap Siya ng “ibang/karagdagang” anyo (apara) upang magbigay ng mga biyaya, kaya tinawag na “Apara.” Pagkaraan ng pinagmulan ng pangalan at kahulugan ng anyo, itinatakda ang pagsamba: sambahin si Puṇḍarīkākṣa roon ayon sa wastong tuntunin (vidhānataḥ), lalo na sa Ekādaśī ng maliwanag na kalahati (śukla) ng buwang Phālguna. Maliwanag ang phalaśruti: napapawi ang mga kasalanan at natatamo ang lahat ng ninanais.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । सांबादित्याच्च पूर्वेण किञ्चिदाग्नेयसंस्थितः । अपरनारायणोनाम यस्मान्नास्ति परो भुवि
Wika ni Īśvara: Sa silangan ng Sāmbāditya, bahagyang nakahilig sa timog-silangan, naroon ang banal na pook na tinatawag na Aparanārāyaṇa—na sa ibabaw ng daigdig ay wala nang hihigit pa rito.
Verse 2
स तु सांबस्य देवेशि सूर्यो विष्णुस्वरूपवान् । अपरां मूर्तिमास्थाय विष्णुरूपो वरं ददौ
O Diyosa, alang-alang kay Sāmba, ang Araw—na taglay ang mismong anyo ni Viṣṇu—ay nag-anyong iba; at sa anyong Viṣṇu, ipinagkaloob niya ang isang biyaya.
Verse 3
तेनापरेति नाम्ना वै ख्यातो विष्णुः पुराऽभवत् । फाल्गुनामलपक्षे तु एकादश्यां विधानतः
Kaya nga noong unang panahon, si Viṣṇu ay nakilala sa pangalang “Apara”; at sa Ekādaśī ng maliwanag na kalahati ng Phālguna, ang ritwal ay dapat isagawa ayon sa tuntunin.
Verse 4
पूजयेत्पुण्डरीकाक्षं तत्र सूर्यस्वरूपिणम् । मुक्तो भवति पापेभ्यः सर्वकामैः समृध्यते
Doon ay dapat sambahin si Puṇḍarīkākṣa, na nasa anyo ng Araw; ang sumasamba ay mapapalaya sa mga kasalanan at matutupad ang lahat ng minimithi.
Verse 307
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्स्येऽपरनारायणमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa—sa loob ng Ekāśītisāhasrī Saṃhitā, sa ikapitong (Prabhāsa) Khaṇḍa, sa unang Prabhāsakṣetra-māhātmya—ang ika-307 kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Aparanārāyaṇa.”