Adhyaya 303
Inilalahad ng kabanatang ito ang tagubilin ni Īśvara kay Devī na magtungo sa hilaga patungo sa isang dakilang diyos, na ang pagsamba rito ay pinupuri bilang tagapagwasak ng malalaking kasalanan (mahāpātaka-nāśana). Pagkaraan, itinuturo na sa kanluran ng diyos na iyon ay may isang higit na marangal na liṅga, na itinatag matapos ang matinding tapas ng mga nāga na pinamunuan ni Śeṣa. Ang diwa ng salaysay ay ang pananampalatayang nagbibigay-proteksiyon: ang sumasamba sa diyos na iginagalang ng mga nāga ay hindi maaapektuhan ng lason sa buong buhay, at ang mga ahas ay magiging mabait at iiwas sa pananakit. Kaya iniuutos na ang mga tao ay sumamba sa liṅga na iyon nang buong pagsisikap. Sa huli, binabanggit na sa kanlurang pook sa banal at lubhang mapagpala na pampang ng Ilog Gaṅgā, maraming liṅga ang itinindig ng mga ṛṣi. Ang darśana at pūjā sa mga liṅga roon ay inilalarawan na nagpapalaya sa lahat ng kasalanan at nagbibigay ng gantimpalang kasinghalaga ng isang libong sakripisyong Aśvamedha—isang phalaśruti para sa paglalakbay-dambana.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तरे देवमुत्तमम् । यस्तमाराधयेद्देवं महापातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, magtungo sa hilaga sa Kataas-taasang Panginoon. Sinumang sumamba sa diyos na iyon—ang tagapaglipol ng malalaking kasalanan—ay mapapawi ang mabibigat na sala.”
Verse 2
तस्यैव पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम् । शेषादिप्रमुखैर्नागैर्महता तपसा युतैः । समाराध्य महादेवं स्थापितं लिंगमुत्तमम्
“Sa kanlurang panig niyon, sa layong tatlong haba ng busog, naroon ang isang dakilang liṅga. Itinatag iyon matapos sambahin si Mahādeva ng mga Nāga—pinangungunahan ni Śeṣa—na puspos ng dakilang pag-aayuno at pagsasadhana.”
Verse 3
यस्तमाराधयेद्देवं सर्पैराराधितं पुरा । न विषं क्रमते देहे तस्य जन्मावधि प्रिये
“O minamahal, sinumang sumamba sa diyos na iyon—na minsang sinamba ng mga ahas—ay hindi kakalat ang lason sa kanyang katawan sa buong panahon ng buhay.”
Verse 4
सर्पास्तस्य प्रसीदन्ति न कुंथंति कदाचन । तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन तल्लिंगं पूजयेन्नरः
Ang mga ahas ay nagiging mahabagin sa kanya at kailanman ay hindi nananakit. Kaya’t sa buong pagsisikap, dapat sambahin ng tao ang liṅga na iyon.
Verse 5
तत्र लिंगान्यनेकानि ऋषिभिः स्थापितानि तु । गंगातीरे महापुण्ये पश्चिमे वरवर्णिनि
Doon, tunay na maraming liṅga ang itinatag ng mga Ṛṣi, sa lubhang banal at mapagpala na pampang ng Gaṅgā, sa kanluran, O ikaw na may magandang kutis.
Verse 6
तानि दृष्ट्वा पूजयित्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते । अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः
Sa pagtanaw at pagsamba sa mga iyon, ang tao’y napapalaya sa lahat ng kasalanan at nakakamit ang gantimpalang kasinghalaga ng sanlibong Aśvamedha.
Verse 303
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगालेश्वरमाहात्म्य उत्तरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong Prabhāsa-khaṇḍa, sa unang Prabhāsakṣetra-māhātmya, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Saṅgāleśvara at ng Kadakilaan ni Uttareśvara,” na siyang Kabanata 303.