Adhyaya 287
Nagsalita si Īśvara kay Devī at itinuro ang isang mapalad na dambana na tinatawag na Ajāpāleśvarī, na matatagpuan hindi kalayuan sa Agastya-sthāna. Inilarawan ang pook na ito bilang banal na lugar na nakapapawi ng sakit at nakapapawi rin ng kasalanan. Isinasalaysay na si Haring Ajāpāla, isang dakilang pinuno mula sa angkan ni Raghu, ang nagtatag ng dambana sa pamamagitan ng taimtim na pagsamba sa Diyosa bilang tagapag-alis ng kasalanan at karamdaman. Bilang paliwanag sa pinagmulan, inuugnay ang hari sa pag-aayos o pagpapagaan ng mga karamdaman na inihahambing sa “sakit na anyong-kambing” (ajā-rūpa), at itinindig niya ang presensya ng Diyosa sa ilalim ng sarili niyang pangalan upang maging tagawasak ng kasalanan. Sa wakas ay may maikling phalaśruti: ang pagsamba nang may debosyon sa ikatlong araw ng tithi (tṛtīyā), ayon sa wastong pamamaraan, ay nagdudulot ng lakas, talino, dangal, pagkatuto, at mabuting kapalaran. Pinag-iisa ng kabanata ang banal na heograpiya, pagtataguyod ng hari, at tamang panahon ng ritwal.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अजापालेश्वरीं शुभाम् । अगस्त्यस्थानपूर्वेण नातिदूरे व्यवस्थिताम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan, O Mahādevī, marapat na tumungo sa mapalad na Ajāpāleśvarī, na nasa di-kalayuan sa silangan ng banal na pook ni Agastya.”
Verse 2
रघुवंशसमुद्भूतो ह्यजापालो नृपोत्तमः । स तत्र देवीमाराध्य पापरोगवशंकरीम्
Si Ajāpāla, isang dakilang hari na nagmula sa angkan ni Raghu, ay sumamba roon sa Diyosa—sa Kanya na nagpapasuko sa kapangyarihan ng kasalanan at karamdaman.
Verse 3
अजारूपांश्च रोगान्वै चारयामास भूमिपः । तत्र तां स्थापयामास स्वनाम्ना पापनाशिनीम्
Pinalayas ng hari ang mga sakit na nag-anyong kambing; at doon niya itinatag ang Diyosa na pumupuksa ng kasalanan, at pinangalanan niya Siya ayon sa sariling pangalan ng hari.
Verse 4
यस्तां पूजयते भक्त्या तृतीयायां विधानतः । बल बुद्धिर्यशो विद्यां सौभाग्यं प्राप्नुयान्नरः
Sinumang sumamba sa Kanya nang may debosyon sa ikatlong araw ng buwan (tṛtīyā) ayon sa wastong tuntunin, ay magkakamit ng lakas, talino, dangal, kaalaman, at mabuting kapalaran.
Verse 287
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजापालेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ताशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong aklat na Prabhāsa Khaṇḍa, at sa unang bahagi, ang Māhātmya ng Prabhāsa-kṣetra, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Ajāpāleśvarī,” na siyang Kabanata 287.