Adhyaya 276
Inilalahad ng adhyāya na ito ang tagubilin ni Īśvara kay Devī tungkol sa paglalakbay-pananampalataya patungo sa Ṛṣi-tīrtha at sa isang kṣetra na lubhang mahalaga sa pampang ng Ilog Devikā. Inilalarawan ang Mahāsiddhivana, ang gubat ng mga siddha, sa maringal na anyong ekolohikal at kosmiko: sari-saring punong namumulaklak at namumunga, awit ng mga ibon, mga hayop, yungib at kabundukan; at lumalawak ito bilang pagtitipon ng maraming uri ng nilalang—deva, asura, siddha, yakṣa, gandharva, nāga at apsaras. Sa pagtitipong ito ay isinasagawa ang debosyon: pagpupuri, sayaw, musika, pag-ulan ng mga bulaklak, pagninilay at mga kilos ng matinding galak, kaya ang lugar ay nagiging banal na tanawin ng pagsamba. Pagkaraan, itinatag ni Īśvara ang isang walang-hanggang banal na himpilan na tinatawag na “Umāpatīśvara,” at ipinahahayag ang patuloy na presensya sa lahat ng yuga, kalpa at manvantara, at ang natatanging pag-ibig sa mapalad na pampang ng Devikā. Itinatakda rin ang panahon ng ritwal: śrāddha sa araw ng amāvāsyā (bagong buwan) sa buwan ng Puṣya; at sa phalāśruti ay sinasabing hindi nasisira ang bisa ng handog at sa darśana pa lamang ay nalilinis ang mabibigat na kasalanan, maging ang “isang libong brahmahatyā.” Iminumungkahi ang dāna ng baka, lupa, ginto at kasuotan, at itinataas ang gumaganap ng ritong pang- ninuno roon bilang may natatanging kabutihang-loob. Sa wakas, ipinaliliwanag ang pangalang “Devikā”: sapagkat nagtipon ang mga diyos upang maligo, kaya ito’y tinatawag na pāpa-nāśinī, tagapuksa ng kasalanan.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ऋषितीर्थस्य सन्निधौ । कामिकं हि परं क्षेत्रं देविकानाम नामतः
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, dapat lumapit sa Ṛṣi-tīrtha. Doon ay may kataas-taasang banal na kṣetra na tinatawag na Kāmika, na nakikilala sa pangalang Devikā.
Verse 2
महासिद्धिवनं तत्र ऋषिसिद्धसमावृतम् । नानाद्रुमलताकीर्णं पर्वतैरुपशोभितम्
Naroon ang “Dakilang Gubat ng mga Siddhi,” na napupuno ng mga ṛṣi at mga siddha. Siksik ito sa sari-saring punò at baging, at pinapaganda ng mga bundok sa paligid.
Verse 3
चंपकैर्बकुलैर्दिव्यैरशोकैः स्तबकैः परैः । पुन्नागैः किंकिरातैश्च सुगन्धैर्नागकेसरैः
Pinagpapala ito ng mga punong campaka at bakula na tila makalangit; ng maringal na aśoka at mga kumpol ng bulaklak. Naroon din ang punnāga at kiṃkirāta, at ang mabangong nāgakesara.
Verse 4
मल्लिकोत्पलपुष्पैश्च पाटलापारिजातकैः । चूतचंपकपित्थैश्च श्रीफलैः पनसैस्तथा
Ito’y pinalalamutian ng mga bulaklak na mallikā (sampaguita) at utpala (lotus), ng pāṭalā at pārijāta. Naroon ang mangga, campaka, punong wood-apple, gayundin ang niyog (śrīphala) at langka.
Verse 5
खर्जूरैर्बदरैश्चान्यैर्मातुलिंगैः सदाडिमैः । जंबीरैश्चैव दिव्यैश्च नारंगैरुप शोभितम्
Lalo pa itong pinapaganda ng mga punong datiles at jujube, ng citron at mga granada na laging naroroon; ng maringal na jambīra at ng mga punong kahel din.
Verse 6
शिखिभिः कोकिलाभिश्च गीयमानं तु षट्पदैः । मृगैरृक्षैर्वराहैश्च सिंहैर्व्याघ्रैस्तथा परैः
Ang pook ay umaalingawngaw sa huni ng pabo-real at kukuko, at wari’y inaawitan ng mga bubuyog. Tinitirhan din ito ng usa, oso, baboy-damo, leon, tigre, at iba pang nilalang.
Verse 7
श्वापदैर्विविधाकारैः कन्दरै र्गह्वरैस्तथा । सुरासुरगणैः सिद्धैर्यक्षगन्धर्वपन्नगैः
Naroon ang mga mababangis na hayop na sari-saring anyo, gayundin ang mga yungib at malalalim na bangin. Dinadalaw ito ng mga pangkat ng mga deva at asura, ng mga siddha, at ng mga yaksha, gandharva, at nāga.
Verse 8
अप्सरोरगनागैश्च बहुभिस्तु समाकुलम् । केचित्स्तुवंति ईशं तु केचिन्नृत्यंति चाग्रतः
Siksik ang pook sa maraming apsara, gayundin sa mga ahas at nāga. May ilan na nagpupuri sa Panginoon, at may ilan namang sumasayaw sa Kanyang harapan.
Verse 9
पुष्पैर्वृष्टिं तु मुञ्चंति मुखवाद्यानि चापरे । हसंति चापरे हृष्टा गर्जंति च तथापरे
May ilan na nagpaulan ng mga bulaklak; ang iba’y tumutugtog ng mga instrumentong hinihipan. May mga tumatawa sa galak, at may mga umuungal nang malakas.
Verse 10
ऊर्द्ध्वबाहवस्तथा चान्ये अन्ये ध्यायंति तद्गताः । तस्मिन्स्थानं महादेवि देविकायास्तटे शुभे
May mga nakatayo na nakataas ang mga bisig; may iba namang lubos na nakatuon sa Kanya at nagmumuni-muni. Sa mismong pook na iyon, O Dakilang Diyosa, sa mapalad na pampang ng ilog Devikā…
Verse 11
उमापतीश्वरो नाम तत्राहं संस्थितः सदा । युगेयुगे सदा पूर्णे कल्पे मन्वन्तरे तथा
Doon, Ako’y laging nananatili sa pangalang Umāpatīśvara. Sa bawat yuga, sa bawat ganap na kalpa, at sa bawat manvantara rin, Ako’y nananatili roon.
Verse 12
न त्यजामि सदा देवि देविकायास्तटं शुभम् । दुर्ल्लभं सर्वलोकेऽस्मिन्पवित्रं सुप्रियं हि मे
O Diyosa, hindi Ko kailanman iniiwan ang mapalad na pampang ng Devikā. Bihira ito sa lahat ng daigdig, banal at lubhang minamahal Ko.
Verse 13
त्वया सह स्थितश्चाहं तस्मि न्स्थाने वरानने । उमया युक्तदेहत्वात्तेन ख्यातं उमापतिः
O marikit ang mukha, sa pook na iyon Ako’y nananatiling kasama mo. Sapagkat ang Aking katawan ay kaisa ni Umā, kaya roon Ako’y kilala bilang “Umāpati”.
Verse 14
पुष्यमासे त्वमावस्यां दद्याच्छ्राद्धं समाहितः । न पश्यामि क्षयं तस्य तस्मिन्दत्तस्य पार्वति
Sa araw ng amāvasyā sa buwan ng Puṣya, dapat maghandog ng śrāddha nang may pagtitipon ng isip. O Pārvatī, hindi Ko nakikita ang anumang pagliit ng bisa ng handog na inialay doon.
Verse 15
ब्रह्महत्यासहस्रं तु तस्य दर्शनतो व्रजेत् । गोभूहिरण्यवासांसि तत्र दद्याद्विचक्षणः
Kahit isang libong kasalanang brahmahatyā ay lumilisan sa pamamagitan lamang ng kanyang darśana (pagkakita/pagdalaw). Doon, ang marunong ay dapat magbigay-dāna: mga baka, lupa, ginto, at mga kasuotan.
Verse 16
स एकः परमः पुत्रो यो गत्वा तत्र सुन्दरि । ददेच्छ्राद्धं पितॄणां च तस्यांतो नैव विद्यते
O marikit, siya lamang ang dakilang anak: yaong pumaparoon doon at naghahandog ng śrāddha sa mga Pitṛ (mga ninuno); ang ganting-banal na iyon ay walang hangganan.
Verse 17
देवैः सर्वैः समाहूता स्नानार्थं सा सरिद्वरा । देविकेति समाख्याता तेन सा पापनाशिनी
Tinawag ng lahat ng mga diyos para sa banal na pagligo, ang dakilang ilog na iyon ay nakilala bilang “Devikā”; kaya siya ang tagapuksa ng kasalanan.
Verse 276
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकायामुमापतिमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong (81,000) taludtod—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang seksiyon na tinatawag na Māhātmya ng banal na pook ng Prabhāsa—ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Umāpati sa Devikā,” na siyang Kabanata 276.