
Ang adhyāya na ito ay isang diskursong teolohikal na binigkas ni Īśvara. Itinuturo niya sa manlalakbay na deboto na masdan, sa loob ng iisang banal na pook, ang isang lugar sa silangan (prācī) na malapit sa presensya ng Diyosa (devyāḥ saṃnidhi). Doon ay kinikilala ang tatlong liṅga (liṅga-traya) na iniuugnay sa mga Tripura na “dakila ang loob”: sina Vidyunmālī, Tāraka, at Kapola. Ang diwa ng aral ay ang pag-uugnay ng direksiyon at lugar (silangan), pagkakakilanlan ng dambana (tatlong liṅga), at bunga sa ritwal at asal: sinasabi na ang simpleng darśana—pagkakita sa mga liṅga na naitatag—ay nakapagpapalaya mula sa kasalanan (pāpaiḥ pramucyate). Sa kolofon, inilalagak ang kabanatang ito sa Skanda Mahāpurāṇa na may 81,000 taludtod, sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, bahaging «Prabhāsakṣetramāhātmya», na pinamagatang “Māhātmya ng tatlong Tripura liṅga”.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्प्राची देव्यास्तु संनिधौ । लिंगत्रयं समाख्यातं त्रिपुराणां महात्मनाम्
Sinabi ni Īśvara: “Doon din, malapit sa banal na pagdalo ni Devī Prācī, nararapat masdan ang tatlong liṅga, na tanyag kaugnay ng mga Tripura na may dakilang diwa.”
Verse 2
विद्युन्माली तारकाख्यः कपोलाख्यस्तथैव च । तैश्च प्रतिष्ठितं लिंगं दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते
Si Vidyunmālī, ang tinatawag na Tāraka, at gayundin ang tinatawag na Kapola—sila ang nagtatag ng isang liṅga roon; sinumang makakita sa liṅgang iyon ay napapalaya sa mga kasalanan.
Verse 272
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये त्रिपुरलिंगत्रयमाहात्म्य वर्णनंनाम द्विसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahaging tinatawag na Prabhāsakṣetra Māhātmya, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Tatlong Tripura Liṅga,” na siyang Kabanata 272.