
Ang Kabanata 267 ay isang maikling tagubilin tungkol sa tīrtha sa loob ng diyalogong Śaiva nina Īśvara at Devī. Itinuturo ni Īśvara kay Devī ang banal na pook na tinatawag na Gaṅgāpatha, na kinikilala sa dakilang agos ng Ilog Gaṅgā at sa pagpapakita ni Śiva na sinasamba bilang Gaṅgeśvara. Inilalarawan ang Gaṅgā bilang patungong-dagat (samudragāminī), tagapuksa ng kasalanan (pāpanāśinī), at tanyag sa daigdig bilang “Uttānā,” palamuti ng tatlong daigdig. Ipinapayo ang wastong gawain: maligo roon at sambahin si Gaṅgeśa. Ayon sa phalaśruti, ang deboto ay mapapalaya mula sa mabibigat na kasalanan at magkakamit ng gantimpalang kasinghalaga ng napakaraming Aśvamedha. Nagtatapos ito sa kolopon na naglalagay sa bahagi ng Skanda Mahāpurāṇa, Prabhāsa Khaṇḍa, Prabhāsakṣetramāhātmya, ukol sa kadakilaan ng Gaṅgāpatha–Gaṅgeśvara.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं गंगापथेति च । यत्र गंगा महास्रोता गंगेश्वरः शिवस्तथा
Wika ni Īśvara: “Pagkatapos nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa pook na tinatawag na Gaṅgāpatha, kung saan naroroon ang Gaṅgā na may makapangyarihang agos, at kung saan si Śiva ay nananahan din bilang Gaṅgeśvara.”
Verse 2
समुद्रगामिनी देवि सा गंगा पापनाशिनी । उत्तानेति भुवि ख्याता नदी त्रैलोक्यभूषणा
O Diyosa, ang Gaṅgā na yaon ay dumadaloy patungo sa karagatan at pumupuksa ng mga kasalanan. Sa daigdig, siya’y tanyag bilang ‘Uttānā,’ isang ilog na nagpapalamuti sa tatlong daigdig.
Verse 3
तत्र स्नात्वा महादेवि गंगेशं यस्तु पूजयेत् । मुक्तः स्यात्पातकैर्घोरैरश्वमेधायुतं लभेत्
Doon, matapos maligo roon, O Mahādevī, sinumang sumamba kay Gaṅgeśa ay mapapalaya sa nakapanghihilakbot na mga kasalanan at magkakamit ng gantimpalang kasinghalaga ng sampung libong paghahandog na Aśvamedha.
Verse 267
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गङ्गापथगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagwakas ang ika-267 na kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Gaṅgāpatha at Gaṅgeśvara,” sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na walumpu’t isang libo, sa ikapitong aklat na Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahagi na Prabhāsakṣetra Māhātmya.