Adhyaya 265
Ang adhyāya na ito ay isang maikling aral na Śaiva-Śākta: nagsasalita si Īśvara kay Mahādevī at itinuturo ang isang tiyak na banal na pook—ang Diyosa Kanakanandā na nasa direksiyong Īśānya (hilagang-silangan). Nilalaman nito ay gabay sa paglalakbay at pagsunod sa ritwal: tinutukoy ang dambana, pinupuri ang Diyosa bilang tagapagkaloob ng bunga ng lahat ng ninanais (sarva-kāma-phala-pradā), at iniuutos ang isang pagtalima ayon sa kalendaryo—ang pagsasagawa ng yātrā sa buwan ng Caitra, sa tithi na Śukla tṛtīyā, alinsunod sa wastong tuntunin (vidhānataḥ). Ang diwa ng aral ay ang pagsasanib sa Purāṇa ng lugar (kṣetra), panahon (tithi/māsa), at disiplinadong debosyon (vidhi) bilang pamantayang etikal sa pagpe-peregrino. Maliwanag ang phalāśruti: ang masunuring manlalakbay-diyos ay makakamit ang mga minimithi (sarva-kāma-avāpti) sa pamamagitan ng tamang paglalakbay at pagsamba.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ऐशान्यां दिशि संस्थिताम् । देवीं कनकनंदाख्यां सर्वकामफलप्रदाम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa Diyosa na nagngangalang Kanakanandā, na nasa hilagang-silangan—siya ang nagkakaloob ng bunga ng lahat ng ninanais.”
Verse 2
तत्र शुक्लतृतीयायां चैत्रे मासि विधानतः । यात्रां कुर्याच्च मतिमान्सर्वकाममवाप्नुयात्
Doon, sa ikatlong araw ng maliwanag na kalahati ng buwan sa buwan ng Caitra, ang taong marunong ay dapat magsagawa ng paglalakbay-pananampalataya ayon sa wastong tuntunin; sa gayon, makakamtan niya ang lahat ng ninanais.
Verse 265
इति श्रीस्कांदे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कनकनंदामाहात्म्यवर्णनंनाम पंचषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-265 kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kanakanandā,” sa Prabhāsa Khaṇḍa (Ikapitong Aklat) ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya (unang bahagi).