Adhyaya 264
Inilalahad ng adhyaya na ito ang isang maikling pag-uusap na Śaiva-Devī, kung saan inilalarawan ni Īśvara ang isang yungib sa Prabhāsa-kṣetra bilang likás na nakapaglilinis at pumupuksa ng kasalanan (pātaka-nāśinī). Ang yungib ay itinatampok bilang tirahan o pook-tagpuan ng mga ṛṣi at siddha na may dakilang kabutihan, kaya’t itinatatag ito bilang isang banal na lugar sa heograpiyang pang-ritwal ng bahaging ito. Ang pangunahing turo ay nakasandig sa darśana: ang sinumang dumalaw at makakita sa Yungib ng Nandinī ay napapalaya sa lahat ng kasalanan at tumatamo ng bunga na katumbas ng Cāndrāyaṇa, isang kinikilalang vrata ng pag-aayuno/pagdidisiplina at pag-alis-sala. Kaya ang kabanata ay (1) tumutukoy sa pook, (2) nagpapatibay ng kabanalan nito sa ugnayan sa mga ganap na nilalang, at (3) nagtatakda ng phalāśruti na ang paglalakbay-darśana ay kapantay ng pormal na ritong penitensiya.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि गुफा पातकनाशिनी । ऋषीणां संस्थितिर्यत्र सिद्धानां पुण्यचेतसाम्
Wika ni Īśvara: Doon din, O Diyosa, may isang yungib na pumupuksa sa kasalanan—doon nananahan ang mga ṛṣi, at doon naninirahan ang mga siddha na may dalisay na isipan.
Verse 2
तत्र गत्वा महादेवि गुफां यः पश्यते नरः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यश्चांद्रायणफलं लभेत्
O Mahādevī, ang sinumang pumunta roon at masilayan ang yungib na iyon ay mapapalaya sa lahat ng kasalanan at magkakamit ng gantimpalang kasinghalaga ng panata ng Cāndrāyaṇa.
Verse 264
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-264 na kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Yungib ng Nandinī,” sa Prabhāsa Khaṇḍa (Ikapitong Aklat) ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya (unang bahagi).