
Sa kabanatang ito, nagsasalita si Īśvara kay Devī at itinuturo ang isang natatanging liṅga na tinatawag na Chāyā-liṅga (Liṅga ng Anino). Inilalagay ang banal na pook sa tiyak na direksiyon—sa hilaga ng Nyanku(m)atī—upang maikabit ang kabanalan sa isang tanawing maaaring matunton. Gaya ng karaniwang anyo ng māhātmya, binibigyang-diin ang (1) pangalan at kinalalagyan ng dambana, (2) ang pambihirang bisa at “dakilang bunga” ng pagsamba roon, at (3) ang pangakong paglilinis para sa debotong makakamit ang darśana, ang mapagpugay na pagtanaw, sa Chāyā-liṅga. May kabaligtarang pahayag din: ang mga labis na nabibigatan ng masamang karma ay hindi raw ito nakikita, kaya ang “pagkakita” ay nagiging kapwa ritwal na gawain at tanda ng karapat-dapat na kalagayang moral at espirituwal. Sa hulihan, kinikilala ng kolofon ang pagkakalagay nito sa Skanda Purāṇa, sa Prabhāsa Khaṇḍa at sa hanay ng Prabhāsakṣetra-māhātmya, at tinatawag ang kabanata bilang salaysay ng māhātmya ng Chāyā-liṅga.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि च्छायालिंगमिति स्मृतम् । उत्तरे न्यंकुमत्याश्च बह्वाश्चर्यं महत्फलम्
Wika ni Īśvara: Pagkatapos nito, O dakilang Diyosa, marapat na magtungo sa tinatawag na Chāyāliṅga. Ito’y nasa hilaga ng Nyaṅkumatī—tunay na kagila-gilalas—at nagbubunga ng dakilang ganting espirituwal.
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते पंचपातकैः । सार्द्धद्वादशहस्तं तु योजनत्रितयेन तु । न पश्यंति महादेवि पापिष्ठा ये तु मानवाः
O Diyosa, ang sinumang makakita nito ay napapalaya sa limang dakilang kasalanan. Ngunit, O dakilang Diyosa, yaong pinakamasasama sa kasalanan ay hindi ito namamasdan—bagaman ito’y lantad, may sukat na labindalawa’t kalahating hasta at nasasaklaw sa loob ng tatlong yojana.
Verse 263
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये छायालिंग माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Kaya nito, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa saṃhitā na may 81,000 taludtod, sa ikapitong bahagi—Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya, nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Chāyāliṅga,” na siyang Kabanata 263.