Adhyaya 251
Sa maikling pag-uusap nina Īśvara at Devī, itinuturo ng kabanatang ito sa manlalakbay na deboto na sambahin ang dambanang tinatawag na «Śaṅkarāditya», na inilalarawang nasa silangan ng Gaṅgeśvara at itinatag ni Śaṅkara. Itinakda ang mapalad na oras ng pagsamba sa ikaanim na araw ng buwan (ṣaṣṭhī) sa maliwanag na kalahati (śukla pakṣa). Inilalahad ang paraan ng handog: mag-alay ng arghya sa sisidlang tanso (tāmra-pātra), inihanda gamit ang pulang sandalwood (rakta-candana) at mga pulang bulaklak (rakta-puṣpa), at gawin ito nang may taimtim na pagtuon ng isip (samāhita). Ipinapangako ang bunga: mararating ng sumasamba ang kataas-taasang daigdig na kaugnay ni Divākara (Araw), makakamit ang dakilang tagumpay (parā siddhi), at hindi mahuhulog sa karalitaan (daridratā). Sa wakas, hinihikayat ang ganap na pagsisikap sa kṣetra na iyon upang sambahin si Śaṅkarāditya bilang tagapagkaloob ng bunga ng lahat ng ninanais (sarva-kāma-phala-prada).
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शंकरादित्यमुत्तमम् । गंगेश्वरस्य पूर्वेण शंकरेण प्रतिष्ठितम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa dakilang Śaṅkarāditya, na itinatag ni Śaṅkara sa silangan ng Gaṅgeśvara.
Verse 2
षष्ठ्यां चैव तु शुक्लायामेनं यः पूजयिष्यति । गमिष्यति परं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः
Sinumang sumamba sa Kanya sa ikaanim na araw ng maliwanag na kalahati ng buwan ay makararating sa kataas-taasang tahanan—kung saan nananahan ang diyos na si Divākara (Araw).
Verse 3
रक्तचंदनमिश्रैश्च रक्तपुष्पैः समाहितः । ताम्रपात्रे समाधाय योऽर्घ्यं दास्यति मानवः । स यास्यति परां सिद्धिं न च याति दरिद्रताम्
Ang taong may taimtim na pagninilay, na naglalagay ng arghya sa sisidlang tanso at inihahandog ito kasama ng mga pulang bulaklak at pulang sandal na hinalo, ay makakamit ang sukdulang siddhi at hindi mahuhulog sa karalitaan.
Verse 4
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्क्षेत्रे वरानने । पूजयेच्छंकरादित्यं सर्वकामफलप्रदम्
Kaya nga, O Diyosa na may magandang mukha, sa banal na pook na iyon, sa buong pagsisikap ay dapat sambahin si Śaṅkarāditya, ang Tagapagkaloob ng bunga ng lahat ng ninanais.
Verse 251
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंकरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-251 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Śaṅkarāditya,” sa Prabhāsa Khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa bahaging Prabhāsa-kṣetra Māhātmya ng Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.