
Inilalahad ang adhyāya na ito bilang banal na tagubilin: nagsalita si Īśvara kay Devī at inutusan siya (at, sa gayon, ang mga manlalakbay na deboto) na magtungo sa isang dambana sa loob ng kaparehong sagradong lupain. Ang pook ay nasa pampang ng ilog Sarasvatī, at inilalarawan ang kinalalagyan nito sa pamamagitan ng mga palatandaang pang‑direksiyon: malapit/sa itaas at sa kanluran ng isang pook na kaugnay ni Pārṇāditya. Doon ay may isang bantog na liṅga na itinatag noong unang panahon ni Brahmā at tinawag na Brahmeśvara. Maliwanag ang pagpapahalagang teolohikal dito: taglay nito ang kapangyarihang magwasak ng lahat ng kasalanan (sarva-pātaka-nāśana). Sa ikalawang tithi ng buwan (dvitīyā), nararapat na maligo roon, mag-ayuno (upavāsa), magpigil ng mga pandama (jitendriya), at sumamba sa Panginoon ng mga diyos sa pangalang “Brahmeśvara”. Kasama rin ang tungkulin para sa mga ninuno: maghandog ng tarpaṇa at magsagawa ng śrāddha para sa mga pitṛ, upang makamtan ang walang hanggang kalagayan o tahanan (śāśvataṃ padam).
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्रैवोपरिसंस्थितम् । सरस्वत्यास्तटे देवि पर्णादित्यस्य पश्चिमे
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo roon sa banal na pook na naroon din sa itaas/kalapit—sa pampang ng Sarasvatī, O Diyosa, sa kanluran ng Parṇāditya.”
Verse 2
तत्रास्ते सुमहल्लिंगं स्थापितं ब्रह्मणा पुरा । ब्रह्मेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
Doon ay nakatindig ang isang napakadakilang liṅga, na noong unang panahon ay itinatag ni Brahmā. Kilala ito bilang “Brahmeśvara,” ang pumupuksa sa lahat ng kasalanan.
Verse 3
तत्र स्नात्वा द्वितीयायां सोपवासो जितेंद्रियः । अर्चयेद्देवदेवेशं नाम्ना ब्रह्मेश्वरं शुभम् । तर्पयेच्च पितॄञ्छ्राद्धे यदीच्छेच्छाश्वतं पदम्
Pagkaligo roon sa araw ng Dvitīyā (ikalawang araw ng buwan), na may pag-aayuno at pagpipigil sa mga pandama, dapat sambahin ang Panginoon ng mga diyos sa mapalad na pangalang “Brahmeśvara.” At dapat ding bigyang-kasiyahan ang mga Pitṛ sa pamamagitan ng mga handog na śrāddha, kung ninanais ang walang-hanggang kalagayan.
Verse 245
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रमास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod, sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa—sa unang bahagi, ang Prabhāsa Kṣetra Māhātmya—nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Brahmeśvara,” ang Kabanata 245.