Adhyaya 243
Sa kabanatang ito, itinuturo ni Īśvara kay Devī kung paano lumapit sa makapangyarihang kṣetrapāla (tagapagbantay ng banal na pook) na nasa direksiyong Īśāna (hilagang-silangan), na inilalarawang pinalalamutian ng mantramālā, isang hanay o kuwintas ng mga mantra. Ang bantay ay nakatindig upang magbigay-proteksiyon malapit sa ginintuang pampang (hiraṇya-taṭa), at binabantayan ang isang bahaging tinatawag na hīraka-kṣetra, “bukiring tulad ng diyamante o hiyas”. Itinatakda ng teksto ang ritwal ayon sa panahon: sa trayodaśī (ika-13 araw ng buwan) ng kṛṣṇa-pakṣa (madilim na kalahati), dapat parangalan ng sumasamba ang kṣetrapāla sa pamamagitan ng pabango, mga bulaklak, mga handog, at bali (ritwal na alay/pagpaparangal). Sa phalaśruti, sinasabi na kapag wasto ang pagsamba, ang diyos ay nagiging sarva-kāma-prada, tagapagkaloob ng lahat ng ninanais, kaya ang debosyon sa kṣetrapāla ay kapwa panangga at katuparan ng hiling sa loob ng wastong asal ng tīrtha.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रपालं महाप्रभम् । ईशाने संस्थितं देवं मंत्रमालाविभूषितम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, nararapat na magtungo sa makapangyarihan at maningning na Kṣetrapāla, ang Tagapagbantay ng banal na pook; ang diyos na nakatindig sa hilagang-silangan, na pinalamutian ng kuwintas ng mga mantra.”
Verse 2
हिरण्यातटमाश्रित्य रक्षार्थं समुपस्थितम् । तत्रैव हीरकं क्षेत्रं तस्मिन्रक्षां करोति सः
Nanahan siya sa pampang ng Hiraṇyā upang magbigay ng pag-iingat, at naroon siyang laging handa. Doon din matatagpuan ang pook na Hīraka, at sa lugar na iyon niya ginaganap ang pagbabantay.
Verse 3
कृष्णपक्षे त्रयोदश्यां तत्र तं पूजयेन्नरः । गंधपुष्पोपहारैश्च तथा बलि निवेदनैः
Sa Trayodaśī, ang ikalabintatlong araw ng madilim na kalahati ng buwan (Kṛṣṇa-pakṣa), nararapat na sambahin siya roon ng tao sa pamamagitan ng handog na pabango at mga bulaklak, at gayundin ng pag-aalay ng bali (pagkaing handog sa ritwal).
Verse 4
एवं संपूजितो देवः सर्वकामप्रदो भवेत्
Kapag sinamba nang gayon, ang Diyos ay nagiging tagapagkaloob ng lahat ng minimithing layunin.
Verse 243
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मंत्रावलिक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-243 kabanata, na pinamagatang “Paglalahad ng Kaluwalhatian ni Mantrāvalī Kṣetrapāla,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa Kṣetra Māhātmya—ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong (taludtod).