Adhyaya 238
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 238

Adhyaya 238

Inilalahad ng adhyāya na ito ang tagubilin ni Īśvara tungkol sa ilog Hiraṇyā, na pinupuri bilang banal na tubig na nakapaglilinis at pumupuksa ng kasalanan (pāpanāśinī), nagbubunga ng kabutihang-loob (puṇyā), nagbibigay ng katuparan ng lahat ng hangarin (sarvakāmapradā), at nag-aalis ng karalitaan (dāridryāntakāriṇī). Itinatakda ang isang maikling tuntunin ng paglalakbay-panrelihiyon: lumapit sa ilog, maligo ayon sa itinakdang paraan (vidhānena snāna), magsagawa ng mga ritong piṇḍodaka para sa mga ninuno, at magpatuloy sa maayos na pagkakawanggawa at pagtanggap sa panauhin. Sinasabi na ang wastong pagsasagawa ay nagdudulot ng pag-abot sa mga di-nasisirang daigdig (akṣayān lokān) at nakatutulong sa mga ninuno na maiahon mula sa kasalanan. May natatanging diwa ng “katumbas na biyaya”: ang pagpapakain sa kahit isang karapat-dapat na brāhmaṇa ay inihahambing sa pagpapakain sa napakaraming dvija, na binibigyang-diin ang layon, ang pagiging karapat-dapat ng tatanggap, at ang konteksto ng ritwal. Itinatagubilin din ang pag-aalay ng “gintong karwahe” (hemaratha-dāna) sa isang brāhmaṇang bihasa sa Veda, iniuukol kay Śiva, at ang bunga nito’y inihahalintulad sa gantimpala ng malawak na paglalakbay ng paglalakbay-panrelihiyon (yātrā).

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यां पापनाशिनीम् । सर्वकामप्रदां पुण्यां दारिद्र्यस्यांतकारिणीम्

Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, magtungo sa ilog na Hiraṇyā—tagapuksa ng kasalanan—banal, tagapagkaloob ng lahat ng ninanais, at tagapag-alis ng karalitaan.

Verse 2

तत्र स्नात्वा विधानेन कृत्वा पिंडोदक क्रियाम् । प्राप्नुयादक्षयांल्लोकान्पितॄनुद्धृत्य पापतः

Pagkaligo roon ayon sa itinakdang ritwal, at matapos isagawa ang handog na piṇḍa at tubig, makakamit ang mga daigdig na di-nasisira—sapagkat naiahon ang mga ninuno mula sa kasalanan.

Verse 3

एकं यो भोजयेत्तत्र ब्राह्मणं शंसितव्रतम् । तेनायुतसहस्रं हि भोजितं स्याद्द्विजन्मनाम्

Sinumang magpakain doon kahit isang Brāhmaṇa na may kapuri-puring disiplina, sa gawaing iyon ay para bang napakain na ang sampung libong dvija (dalawang-ulit na isinilang).

Verse 4

तत्र हेमरथा देयो ब्राह्मणे वेदपारगे । विधिना शिवमुद्दिश्य यात्रायुतफलं लभेत्

Doon, nararapat ihandog ang isang gintong karwahe sa isang Brāhmaṇa na dalubhasa sa mga Veda. Kapag isinagawa ayon sa ritwal at inialay kay Śiva, matatamo ang gantimpalang kasinghalaga ng sampung libong paglalakbay-pananampalataya.

Verse 238

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हिरण्यानदीमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

Sa ganito, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod, sa ikapitong bahagi—Prabhāsa Khaṇḍa—sa unang seksiyon, ang Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ng Ilog Hiraṇyā,” na siyang Kabanata 238.