Adhyaya 233
Ang adhyāya na ito ay isang maikling aral na teolohikal kung saan si Īśvara ay nagsasalita kay Devī tungkol sa pangkat ng limang liṅga na naitatag sa Prabhāsa-kṣetra. Ipinahahayag na ang mga liṅga ay ipinapratishṭhita (pratiṣṭhita) ng mga Pāṇḍava na may dakilang diwa, kaya’t iniuugnay ang dambana sa alaala ng epikong angkan at pinatitibay ang awtoridad ng pagsamba rito. Pagkaraan, malinaw na itinatakda ang phalaśruti: ang sinumang sumamba sa mga liṅga na ito nang may bhakti (taos-pusong debosyon) ay mapapalaya mula sa mga kasalanan (pātaka). Ang diwa ng kabanata ay ang kapangyarihang makapagligtas ng liṅga-pūjā na may bhakti sa isang pook na pinatotohanan ang kabanalan, at ang ugnay sa Pāṇḍava ay nagsisilbing banal na kasaysayan ng pagpapatunay.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव पूजयेद्देवि पंच लिंगानि भावितः । प्रतिष्ठितानि देवेशि पांडवैश्च महात्मभिः
Wika ni Īśvara: “Doon mismo, O Diyosa, ang debotong manlalakbay ay dapat sumamba sa limang liṅga; O Ginang ng mga diyos, ang mga liṅgang iyon ay itinindig ng mga Pāṇḍava na dakila ang loob.”
Verse 2
यस्तान्पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
Ang sinumang sumamba sa mga liṅgang iyon nang may debosyon ay mapapalaya sa mga kasalanan.
Verse 233
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पांडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod, sa ikapito—Prabhāsa Khaṇḍa—sa unang bahagi, ang Prabhāsa-kṣetra-māhātmya, nagwawakas ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ni Pāṇḍaveśvara,” na siyang Kabanata 233.