Adhyaya 230
Itinuro ni Īśvara kay Devī ang tungkol sa isang Gaṇapati na minamahal ng mga diyos at itinalaga mismo ni Īśvara na manahan sa Prabhāsa. Inilalarawan ng teksto na ang diyos na ito ay nasa timog na pampang ng Ilog Gaṅgā at masiglang nagbabantay at nagtatanggol sa banal na kṣetra. Itinakda ang isang ritwal ayon sa kalendaryo: sambahin sa kṛṣṇa-caturdaśī (ika-14 na araw ng madilim na kalahati ng buwan) sa buwan ng Māgha. Maikli ngunit tiyak ang pagkakasunod ng handog: banal na modaka bilang naivedya, kasama ang mga bulaklak, insenso, at iba pang upacāra na isinasagawa sa nararapat na ayos. Ang bunga ay mapagkalinga at praktikal: sa sumasamba, walang lilitaw na balakid (vighna), at ang katiyakang ito ay malinaw na nakaugnay sa pananatili o paninirahan sa loob ng kṣetra. Sa wakas, binabanggit ng kolofon na ito ang ika-230 adhyāya ng Prabhāsa Khaṇḍa, unang bahagi ng Prabhāsakṣetramāhātmya, na pinamagatang “Gaṇapati-māhātmya-varṇana”.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं गणपतिप्रियम् । तत्रैव संस्थितं सम्यङ्मया तत्र नियोजितः
Wika ni Īśvara: Pagkatapos, O Dakilang Devī, dapat magtungo sa diyos na minamahal ni Gaṇapati; naroon siyang nakalagay nang wasto, sapagkat Ako ang nagtalaga sa kanya roon.
Verse 2
गङ्गाया दक्षिणे देवि क्षेत्ररक्षणतत्परः । माघे कृष्णचतुर्दश्यां यस्तं पूजयते नरः
O Devī, sa timog ng Ilog Gaṅgā ay may isang banal na tagapangalaga na masigasig sa pag-iingat ng sagradong kṣetra; sinumang tao ang sumamba sa Kanya sa madilim na ika-labing-apat ng Māgha…
Verse 3
दिव्यमोदकनैवेद्यैः पुष्पधूपादिभिः क्रमात् । न तस्य जायते विघ्नं यावत्क्षेत्रे वसत्यसौ
Sa pag-aalay ng mga banal na modaka bilang naivedya, at ng mga bulaklak, insenso at iba pa ayon sa wastong pagkakasunod, walang hadlang na darating sa kanya habang siya’y nananahan sa sagradong kṣetra na iyon.
Verse 230
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणपतिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa loob ng Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā, sa ikapitong aklat na tinatawag na Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahagi na kilala bilang Prabhāsakṣetra Māhātmya—ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Gaṇapati,” na siyang Kabanata 230.