Adhyaya 226
Inilalahad ng adhyāya na ito ang tagubilin ni Īśvara tungkol sa isang dambanang tinatawag na Meghēśvara, na nasa naunang bahagi ng kṣetra sa gawing nairṛta (timog-kanluran). Inilarawan ang pook bilang tagapag-alis ng kasalanan (pāpa-mocana) at tagapagwasak ng mabibigat na paglabag (sarva-pātaka-nāśana). Pagkaraan, tinukoy ang isang praktikal na krisis ng pamayanan—ang takot sa tagtuyot at kawalan ng ulan (anāvṛṣṭi-bhaya)—at itinakda ang isang ritwal na pampayapa (śānti) na isasagawa roon. Ang mga marurunong na brāhmaṇa ang magsasagawa ng śānti, at ang lupa ay “papabanalin” sa pamamagitan ng tubig (udaka) ayon sa paraang vāruṇī na kaugnay ni Varuṇa, bilang ritwal ng pag-anyaya ng ulan at pagpapanumbalik ng kaayusan. Ipinahahayag din na kung saan ang liṅga na “itinatag kasama ng mga ulap” ay palagiang sinasamba, hindi sumisibol ang takot sa tagtuyot. Kaya ang Meghēśvara ay itinatanghal bilang banal na katiyakan ng katatagan ng kalikasan at lipunan sa pamamagitan ng disiplinadong debosyon.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वभागे तु नैरृते पापमोचनात् । मेघेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: Sa silangang bahagi ng banal na pook na yaon, sa dakong timog-kanluran, naroon ang sagradong lugar na tanyag bilang Megheśvara. Sapagkat nagpapalaya sa kasalanan, ito’y pinupuri bilang tagapuksa ng lahat ng paglabag.
Verse 2
अनावृष्टिभये जाते शांतिं तत्रैव कारयेत् । वारुणीं विप्रमुख्यैस्तु भावयेदुदकैर्महीम्
Kapag sumiklab ang pangamba sa tagtuyot, dapat ipagawa roon mismo ang ritwal ng pagpapayapa. Sa pangunguna ng mga dakilang Brāhmaṇa, isagawa ang Vāruṇī-rite at basbasan ang lupa sa pamamagitan ng mga tubig.
Verse 3
मेघैः प्रतिष्ठितं लिंगं यत्र नित्यं प्रपूज्यते । अनावृष्टिभयं किंचिन्न च तत्र प्रजायते
Kung saan ang liṅga na itinatag ng mga ulap ay sinasamba araw-araw, doon ay hindi kailanman sumisibol ang pangamba sa tagtuyot.
Verse 226
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मेघेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-226 na kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Megheśvara,” sa Prabhāsa-khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsakṣetra-māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.