Adhyaya 214
Ang adhyāya na ito ay inihaharap bilang isang aral na pinangungunahan ni Īśvara, na nagtatakda sa dambanang Kauśikeśvara sa direksiyong īśāna (hilagang-silangan) mula sa Kaśyapeśvara, sa layong walong “dhanus” (sukat na gaya ng “busog”). Inilalarawan ang Kauśikeśvara bilang lugar ng paglilinis at tahasang tagapuksa ng malalaking kasalanan (mahāpātaka-nāśana). Isang maikling alamat ang nagpapaliwanag ng pangalan: si Kauśika, matapos mapatay ang mga anak ni Vasiṣṭha—isang paglabag na nagdudulot ng tensiyong moral sa salaysay—ay nagtatag ng isang liṅga sa pook na iyon at, sa pamamagitan ng pagtatalaga at pagsamba, napalaya sa kasalanan. Sa phalaśruti, sinasabi na ang sinumang mag-darśana (makakita/bumisita) at mag-pūjā (sumamba) sa liṅga ay magkakamit ng ninanais na bunga (vāñchita-phala).
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । धनुषामष्टभिस्तस्मादीशाने कश्यपेश्वरात् । कौशकेश्वरनामानं महापातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: Mula sa Kaśyapeśvara, sa hilagang-silangan, sa layong walong dhanu, naroon ang liṅga na tinatawag na Kauśikeśvara, ang tagapaglipol ng malalaking kasalanan.
Verse 2
वसिष्ठतनयान्हत्वा तत्र कौशिकसत्तमः । स्थापयामास तल्लिंगं मुक्तपापस्ततोऽभवत्
Matapos mapatay ang mga anak ni Vasiṣṭha, ang marangal na Kauśika ay nagtatag doon ng liṅga; at mula noon siya’y napalaya sa kasalanan.
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु लभते वाञ्छितं फलम्
Sa pagtanaw dito at pagsamba, nakakamtan ng tao ang bungang minimithi.
Verse 214
इति श्रीस्कांदे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कौशिकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामचतुर्दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa loob ng Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong Prabhāsa-khaṇḍa, sa unang Prabhāsakṣetra-māhātmya, nagtatapos ang ika-214 kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kauśikeśvara.”