Adhyaya 213
Ang adhyāya na ito ay isang maikling Śaiva māhātmya na inilahad sa anyong diyalogo, kung saan si Īśvara ay nagsasalita kay Devī. Itinatakda nito ang kinaroroonan ng banal na pook ng Kaśyapeśvara sa pamamagitan ng tiyak na patnubay sa direksiyon: nasa silangang bahagi (pūrvadigbhāga), sa layong “labing-anim na haba ng busog” (dhanuḥ-ṣoḍaśa-kāntara), upang magsilbing gabay sa mga manlalakbay na deboto. Ipinahahayag din ang bisa ng darśana (pagkakita at pagdalaw): ang sinumang makakita sa pook ay magkakamit ng kasaganaan at supling; maging ang nabibigatan ng “lahat ng kasalanan” ay mapapalaya mula rito, na ipinapahayag bilang tiyak na phalaśruti—“walang pag-aalinlangan.” Sa dulo, may kolofon na tumutukoy sa pagkakalagay nito sa Skanda Purāṇa, sa Prabhāsa Khaṇḍa at Prabhāsakṣetramāhātmya.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । क्रत्वीशात्पूर्वदिग्भागे धनुःषोडशकान्तरे । कश्यपेश्वरनामानं महापातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: Sa silangang panig ng Kratvīśvara, sa layong labing-anim na dhanu, naroon ang (liṅga) na tinatawag na Kaśyapeśvara, ang pumupuksa sa mabibigat na kasalanan.
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि धनवान्पुत्रवान्भवेत् । सर्वपातकयुक्तोऽपि मुच्यते नात्र संशयः
O Diyosa, ang sinumang makakita sa (Kaśyapeśvara) na iyon ay magiging masagana at pagkakalooban ng mga anak na lalaki; kahit ang nabibigatan ng lahat ng kasalanan ay mapapalaya—walang pag-aalinlangan dito.
Verse 213
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कश्यपेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa loob ng Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong Prabhāsa-khaṇḍa, sa unang Prabhāsakṣetra-māhātmya, nagtatapos ang ika-213 kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kaśyapeśvara.”