Adhyaya 212
Itinatala ng kabanatang ito ang pagtuturo ni Īśvara kay Devī tungkol sa isang dambanang tinatawag na Kratvīśvara sa Prabhāsa Khaṇḍa. Matatagpuan ito sa nairṛta (timog-kanluran) mula sa Pulahīśvara, sa layong walong dhanuṣa, bilang malinaw na gabay sa kinaroroonan ng mga banal na pook. Ipinahayag na ang Kratvīśvara ay tagapagkaloob ng “mahākratu-phala,” ang bungang katumbas ng dakilang mga handog at sakripisyong Vedic, na ngayon ay naaabot sa pamamagitan ng tīrtha sa darśana (mapitagang pagtanaw). Ang sinumang makakita sa diyos na ito ay magkakamit ng bunga ng ritong Pauṇḍarīka, mapangangalagaan laban sa karalitaan sa loob ng pitong kapanganakan, at may katiyakang hindi sisibol ang pagdurusa sa pook na iyon.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । पुलहेश्वरात्ततो देवि नैरृते धनुषाष्टके । क्रत्वीश्वरेतिनामानं महाक्रतुफलप्रदम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan, O Diyosa, mula sa Pulaheśvara, walong dhanu patungong timog-kanluran, naroon ang tinatawag na Kratvīśvara, ang nagkakaloob ng bunga ng dakilang mga paghahandog (yajña).
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पौंडरीकफलं लभेत् । सप्तजन्मनि दारिद्र्यं न दुःखं तत्र जायते
O Diyosa, ang sinumang makakita sa Kanya ay magkakamit ng bunga ng Pauṇḍarīka na yajña. Sa loob ng pitong kapanganakan, hindi sisibol ang karalitaan, ni darating ang pagdurusa roon.
Verse 212
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्रत्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong Prabhāsa-khaṇḍa, sa unang Prabhāsakṣetra-māhātmya, nagtatapos ang ika-212 kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kratvīśvara.”