Adhyaya 211
Ang kabanatang ito ay inihaharap bilang aral na teolohikal na ibinigay ni Īśvara kay Devī, na nagtatakda sa kinaroroonan ng dambanang tinatawag na Pulahēśvara sa lupain ng Prabhāsa. Itinuturo ang pook sa pamamagitan ng direksiyong naiṛta (timog-kanluran) at isang panukat na layo ayon sa sukat na dhanuṣ. Ipinag-uutos ang pagsamba kay Pulahēśvara sa diwa ng bhakti (taos-pusong debosyon), at iniuugnay ang hiranya-dāna—pag-aalay ng ginto o kayamanan—sa pagkakamit ng yātrā-phala, ang “bunga” ng kabanalang dulot ng paglalakbay-pananampalataya. Kaya pinagsasama ng kabanata ang (1) pagtukoy sa isang tīrtha, (2) payak na ritwal ng pūjā na may debosyon, at (3) utos tungkol sa dāna bilang pormal na pagwawakas upang maging ganap ang gantimpala ng paglalakbay. Sa hulí, binabanggit ng kolofon ang pagkakalagay nito sa malawak na Skanda Purāṇa, sa Prabhāsa Khaṇḍa, at tinatawag itong ika-211 adhyāya ng Prabhāsakṣetramāhātmya na pumupuri kay Pulahēśvara.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । पुलस्त्येश्वरात्ततो देवि नैरृते धनुषाष्टके । पुलहेश्वरनामानं तं च भक्त्या प्रपूजयेत्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Diyosa, mula sa Pulastyeśvara—sa layong walong dhanu patungong timog-kanluran—naroon ang tinatawag na Pulaheśvara. Siya’y dapat sambahin nang may debosyon.
Verse 2
हिरण्यदानं दत्त्वा वै सम्यग्यात्राफलं लभेत्
Tunay nga, sa pagbibigay ng handog na ginto, nakakamit ang ganap at wastong bunga ng paglalakbay-pananampalataya.
Verse 211
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलहेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa kalipunang may walumpu’t isang libong śloka—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, at sa unang seksiyon, ang Prabhāsa Kṣetra Māhātmya, ang kabanatang tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Pulaheśvara,” na siyang Kabanata 211.