Adhyaya 210
Ang adhyāya na ito ay isang siksik na tagubilin sa tīrtha, na inihaharap bilang katuruang teolohikal ni Īśvara kay Mahādevī. Itinuturo nito sa manlalakbay-panrelihiyon na magtungo sa Pulastyēśvara—kinikilalang isang ‘uttama’ o pinakadakilang dambana—na nasa tiyak na bahagi ng banal na mapa ng Prabhāsa, na inilalarawan sa pamamagitan ng direksiyon at sukat ng layo. Ipinapahayag din ang wastong pagkakasunod ng debosyon: una ang darśana (pagkakita at pagdulog sa banal), saka ang pūjā na isinasagawa “vidhānataḥ,” ayon sa tamang ritwal. Sa huli, malinaw ang phalaśruti: ang sumasamba ay mapapalaya sa mga kasalanang naipon sa pitong kapanganakan, at ito’y pinagtitibay na “walang pag-aalinlangan” (nātra saṃśayaḥ).
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम् । मार्कंडेयोत्तेरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, marapat na magtungo sa dakilang dambana ni Pulastyeśvara, na nasa hilaga ng Mārkaṇḍeya, sa layong limang dhanu.”
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः । सप्तजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
O Diyosa, ang sinumang makakita sa Kanya at sumamba ayon sa wastong ritwal ay mapapalaya sa mga kasalanang naipon sa pitong kapanganakan—walang pag-aalinlangan dito.
Verse 210
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa kalipunang may walumpu’t isang libong śloka—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, at sa unang seksiyon, ang Prabhāsa Kṣetra Māhātmya, ang kabanatang tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Pulastyeśvara,” na siyang Kabanata 210.