Adhyaya 197
Sa adhyāya na ito, itinuturo ni Īśvara kay Devī ang paglalakbay-pananampalataya patungo kay Śiva na Jamadagniśvara, na nasa malapit ng Vṛddha-Prabhāsa. Inilalarawan ang dambana bilang tagapaglinis ng lahat ng kasalanan (sarva-pāpa-upaśamana) na itinatag ng pantas na si Jamadagni; at sinasabing ang simpleng pagtanaw (darśana) sa diyos ay nakapagpapalaya mula sa “tatlong utang” (ṛṇa-traya) ayon sa etika ng mga Purāṇa. Ipinakikilala rin ang isang natatanging pook-tubig na tinatawag na Nidhāna-vāpī, kung saan iniuutos ang banal na pagligo (snāna) at pagsamba (pūjā) upang makamtan ang kasaganaan (dhana) at matupad ang ninanais. Isinasalaysay ang pinagmulan ng pangalan at katanyagan nito: minsang nabawi ng mga Pāṇḍava ang isang nakatagong kayamanan (nidhāna) dito, kaya’t itinataas ang lugar bilang “pinararangalan ng tatlong daigdig”. Sa huling phalāśruti, sinasabi na ang pagligo roon ay nagbabago ng kamalasan tungo sa mabuting kapalaran at nagbibigay ng mga kahilingang minimithi, na lalo pang nagpapatibay sa bisa ng ritwal na nakaugat sa sagradong pook sa loob ng paglalakbay.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि जमदग्नीश्वरं शिवम् । वृद्धप्रभाससामीप्ये नातिदूरे व्यवस्थितम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo kay Jamadagnīśvara Śiva, na nakahimpil di-kalayuan, malapit sa Vṛddha-Prabhāsa.”
Verse 2
सर्वपापोपशमनं स्थापितं जमदग्निना । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते च ऋणत्रयात्
O Diyosa, ang liṅga/templong iyon ay itinatag ni Jamadagni bilang tagapawi ng lahat ng kasalanan; sinumang makakita nito ay napapalaya rin sa tatlong uri ng pagkakautang.
Verse 3
स्नात्वा निधानवाप्यां च संपूज्य प्राप्नुयाद्धनम् । निधानं पांडवैर्लब्धं तत्र स्थाने पुरा प्रिये
At kung maligo sa Balon ng Kayamanan (Nidhāna-vāpī) at magsagawa ng ganap na pagsamba, maaaring magkamit ng yaman. O minamahal, sa mismong pook na iyon noong unang panahon, ang mga Pāṇḍava ay nakatagpo ng isang kayamanan.
Verse 4
निधानेनैव सा ख्याता वापी त्रैलोक्यवंदिता
Dahil sa kayamanang iyon (nidhāna), ang balon na iyon ay naging tanyag, sinasamba at pinupuri sa tatlong daigdig.
Verse 5
तस्यां स्नात्वा महादेवि दुर्भगा सुभगा भवेत् । लभते वाञ्छितान्कामानिति प्रोक्तं मया तव
O Mahādevī, ang sinumang maligo roon, kahit ang kapus-palad ay nagiging mapalad; at nakakamit ang ninanais na mga hangarin—ganyan ang aking ipinahayag sa iyo.
Verse 197
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जमदग्नीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Kaya nito, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā, sa ikapitong bahagi—Prabhāsa-khaṇḍa—sa unang seksiyon, ang Prabhāsakṣetra-māhātmya, nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Jamadagnīśvara,” na siyang Kabanata 197.