Adhyaya 194
Inilalahad ng adhyāya na ito ang tagubilin ni Īśvara kay Mahādevī tungkol sa isang liṅga na “itinatag ng mga diyos.” Ang pagkakilala sa prabhāva (banal na kapangyarihan) ng pook na ito ay iniuugnay sa pagwasak ng lahat ng kasalanan at sa paglilinis ng loob ng deboto. Itinatakda rin ang wastong asal: magsagawa ng matinding tapas (mahigpit na pag-aayuno at pagdidisiplina) kaugnay ng liṅga, at ang pilgrim na makatatamo ng darśana ay magiging kṛtakṛtya—ganap na natupad ang tungkuling panrelihiyon. Dagdag pa, itinuturo ang kawanggawa: maghandog ng go-dāna (kaloob na baka) sa isang Brahmin na dalubhasa sa Veda, sapagkat ang tamang pag-aalay ay nagpapalakas at nagpapadakila sa bunga ng paglalakbay-dambana (yātrā-phala).
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na tumungo sa liṅga na itinatag ng mga deva, na batid ang kapangyarihan ng banal na pook na ito—tagapaglipol ng lahat ng mabibigat na kasalanan.”
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
Doon, matapos magsagawa ng mahigpit na tapas sa liṅga na itinatag ng mga deva, ang tao—O Devī—sa pagtanaw lamang dito ay nagiging yaong ganap na natupad ang layon ng buhay.
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
Doon, tunay na marapat na maghandog ng kaloob na mga baka sa isang Brāhmaṇa na dalubhasa sa Veda; at sa gayon, O Devī, matatamo nang wasto ang makapangyarihan at masaganang bunga ng paglalakbay-pananampalataya.
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagwakas ang ika-194 na kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Amareśvara,” sa Prabhāsa-khaṇḍa—sa unang bahagi, Prabhāsakṣetra-māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.