Adhyaya 193
Ang adhyāya na ito ay inihaharap bilang tuwirang diskursong teolohikal ni Īśvara kay Mahādevī. Itinuturo Niya ang paglalakbay ng mga deboto sa loob ng Prabhāsa-kṣetra: dapat silang magtungo sa Yameśvara, na inilalarawang “anuttama” (walang kapantay, pinakadakila). Itinatakda rin ng teksto ang kinaroroonan ng dambana bilang gabay sa direksiyon at ritwal: hindi ito malayo, nasa nairṛta (timog-kanluran) na bahagi ng Prabhāsa-kṣetra. Ang bisa ay malinaw at maigsi: ang darśana (banal na pagtanaw) lamang ay nagdudulot ng pāpa-śamana (pag-alis o pagpapayapa ng kasalanan) at nagbibigay ng bunga ng lahat ng minimithi (sarva-kāma-phala-prada). Sa kolofon, kinikilala itong bahagi ng Skanda Mahāpurāṇa, sa kalipunang 81,000 śloka, sa ikapitong khanda (Prabhāsa Khaṇḍa), unang bahagi ng Prabhāsa-kṣetra-māhātmya, at pinangalanang paglalarawan ng māhātmya ng Yameśvara.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na tumungo sa walang kapantay na Yameśvara; naroon Siya hindi kalayuan, sa timog-kanlurang dako ng mismong pook na iyon.”
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
Sa pamamagitan ng darśana (banal na pagtanaw), napapawi ang mga kasalanan, at ang dambanang ito’y nagkakaloob ng bunga ng lahat ng minimithing layon.
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-193 kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Yameśvara,” sa Prabhāsa-khaṇḍa—sa unang bahagi, ang Prabhāsakṣetra-māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.