Adhyaya 192
Sa adhyāya na ito, inihaharap ang isang diskursong teolohikal kung saan si Īśvara ay nagsasalita kay Devī at itinuturo sa kanya (at sa mambabasang manlalakbay) ang isang liṅga na itinalaga at pinabanal ni Viśvakarman. Ang dambana ay nasa hilaga ng Mokṣasvāmin at inilalarawan bilang “mahāprabhāva,” na may dakilang kapangyarihang espirituwal. Ipinapasok din ang tiyak na gabay sa lugar sa pamamagitan ng panukat ng layo: sinasabing ang liṅga ay nasa loob ng sukat na “limang dhanuṣ,” na umaayon sa lohika ng paglalakbay-paglalakbay sa banal na pook. Pagkaraan, itinatampok ang gantimpalang nakasentro sa darśana: ang taong tumitingin at sumasamba sa liṅga nang wasto ay nakakamit ang bunga ng paglalakbay-dambana, at ang mga pagkakasalang nagawa sa salita (vācika) at sa isip (mānasa) ay napapawi sa bisa ng banal na pagtanaw. Sa wakas, binabanggit ng kolofon na ito’y bahagi ng Skanda Mahāpurāṇa na may 81,000 śloka, sa Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang Prabhāsakṣetramāhātmya, at pinapangalanang Viśvakarmeśvara-māhātmya ang kabanata.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वकर्मप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं हि मोक्षस्वामिन उत्तरे
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na tumungo sa Liṅga na may dakilang kapangyarihan, na itinatag ni Viśvakarmā, na nasa hilaga ng Mokṣasvāmi.”
Verse 2
धनुषां पंचके देवि स्थितं पातकनाशनम्
O Diyosa, ito’y nasa layong limang dhanuṣ (limang haba ng busog), at winawasak nito ang mga kasalanan.
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवः सम्यग्यात्राफलमवाप्नुयात् । वाचिकं मानसं पापं दर्शनात्तस्य नश्यति
Sa pagtanaw sa Kanya nang wasto, ang tao’y tunay na nakakamit ang ganap na bunga ng paglalakbay-pananampalataya; at sa mismong pagtanaw na iyon, napapawi ang kasalanang nagawa sa salita at sa isip.
Verse 192
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वकर्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-192 kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Viśvakarmeśvara,” sa Prabhāsa-khaṇḍa—sa unang bahagi, ang Prabhāsakṣetra-māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.