Adhyaya 191
Ang adhyāya na ito ay isang maikling tagubilin sa loob ng paglalakbay-pananampalataya sa Prabhāsa. Kinausap ni Īśvara (Śiva) si Devī at inutusan siyang magtungo sa Ajeegarteśvara, isang anyo ni Hara, na matatagpuan malapit sa Candravāpī—isang banal na bukal o anyong-tubig—at sa tabi ng isa pang sagradong palatandaan. Simple ang ritwal na pagkakasunod: lumapit sa dambana, magsagawa ng snāna (banal na pagligo) sa kaugnay na tubig, at sambahin ang liṅga. Ayon sa phalaśruti, ang pagsamba sa liṅga matapos maligo ay nagpapalaya mula sa mabibigat at nakapanghihilakbot na kasalanan (ghora-pātaka) at humahantong sa śivapada—ang dakilang kalagayan kay Śiva. Sa gayon, itinatali ng kabanata ang lugar, gawa, at pangakong kaligtasan sa isang pamantayang debosyonal na paraan.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अजीगर्तेश्वरं हरम् । चन्द्रवापीसमीपस्थं कर्ममोटीसमीपतः
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan, O Dakilang Diyosa, marapat na magtungo sa Ajīgarteśvara—si Hara—na nasa tabi ng balong na tinatawag na Candravāpī, at malapit sa Karmamoṭī.”
Verse 2
तस्यां स्नात्वा महादेवि यस्तल्लिगं प्रपूजयेत् । स मुक्तः पातकैर्घोरैर्गच्छेच्छिवपदं महत्
O Dakilang Diyosa, matapos maligo roon, sinumang sumamba sa Liṅga na iyon ay mapapalaya sa nakapanghihilakbot na mga kasalanan at makaaabot sa dakilang kalagayan ni Śiva.
Verse 191
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजीगर्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नामैकनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, at sa unang bahagi ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Ajīgarteśvara,” na siyang ika-isandaan at siyamnapu’t isang kabanata.