Adhyaya 182
Sa Adhyāya 182 ng Prabhāsa Khaṇḍa, ibinibigay ang masinsing tagubilin tungkol sa banal na heograpiya sa loob ng Prabhāsa-kṣetra. Itinuturo sa manlalakbay-panrelihiyon na masdan at dalawin ang pangkat ng mga Ina (mātṛgaṇa) na pinangungunahan ng pangalang “Vasunandā,” na nasa malapit sa Arka-sthala (pook na kaugnay ng arka), sa dakong timog at hindi kalayuan. Itinatakda rin ang isang tiyak na pagsamba ayon sa kalendaryo: sa Navamī (ika-siyam na araw ng buwan) ng maliwanag na kalahati (śukla-pakṣa) sa buwang Āśvayuja, ang disiplinadong deboto ay dapat sumamba sa mga Ina ayon sa wastong pamamaraan (vidhi), na may payapang isip at malinaw na layon. Ang bunga ay “samṛddhi” (kasaganaan at pagyabong), na mahirap makamtan ng walang pagpipigil. Pagkaraan, iniuugnay ang pansin sa isang kalapit na munting pook: ang banal na siwang/butas (vivara) na kaugnay ni “Śrīmukha,” na inilalarawang may pagkagiliw sa gayong siwang. Ang naghahangad ng siddhi ay dapat ding sumamba rito sa parehong araw. Sa wakas, kinikilala ang kabanatang ito bilang māhātmya ng mga Inang Vasunandā at ng Śrīmukha Vivara sa Prabhāsakṣetramāhātmya.
Shlokas
Verse 1
ततो मातृगणान्पश्येद्वसुनन्दादिनामतः । अर्क स्थलसमीपस्थान्दक्षिणे नातिदूरतः
Pagkatapos, dapat masdan ang mga pangkat ng mga Ina-Diyosa (Mātṛ-gaṇa), na kilala sa mga pangalang nagsisimula kay Vasunandā, na nasa malapit ng Arka-sthala, sa timog na hindi kalayuan.
Verse 2
आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां नियतात्मवान् । यस्ताः पूजयते मातॄर्विधिना भावितात्मवान्
Ngunit sa maliwanag na kalahati ng buwan ng Āśvayuja, sa ikasiyam na araw ng buwan, ang taong may pagpipigil-sa-sarili na sumasamba sa mga Inang iyon ayon sa wastong ritwal, na may isip na dalisay at nakatuon—
Verse 3
स समृद्धिमवाप्नोति दुरापामकृतात्मभिः । तत्रैव संस्थितं पश्येच्छ्रीमुखं विवरप्रियम्
Makakamtan niya ang kasaganaan—na mahirap makuha ng mga walang disiplina. Doon din, dapat masdan si Śrīmukha, ang diyos na umiibig sa banal na yungib (vivara).
Verse 4
तस्मिन्नेव दिने पूज्यं सिद्धिकामैर्नरैः सदा । एतत्पूर्वं मयाख्यातं तव विस्तरतः प्रिये
Sa araw ding iyon, dapat itong sambahin palagi ng mga taong naghahangad ng tagumpay at ganap na kaganapan. Ito’y naipaliwanag ko na sa iyo nang masinsinan, o minamahal.
Verse 5
तस्मिन्नेव दिने पूज्यं तीर्थयात्राप्रसंगतः
Sa mismong araw na iyon, nararapat itong sambahin at alayan ng pagsamba, kaugnay ng banal na paglalakbay-pananampalataya sa mga tīrtha.
Verse 182
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वसुनन्दामातृगणश्रीमुखविवर माहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-182 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ng Vasunandā Mātṛgaṇa at ng Śrīmukha-vivara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.