Adhyaya 179
Ang adhyāya na ito ay isang maikling aral na teolohikal na ibinigay ni Īśvara kay Mahādevī. Itinatakda nito ang kinalalagyan ng banal na liṅga na Māṇḍavyeśvara, na inilarawang tagapuksa ng kasalanan at ng mabibigat na paglabag (mahāpātaka). Iniuugnay ang dambana sa Siddheśa: nasa timog-silangan/sa sulok ng timog, may layong “tatlong busog” (dhanuṣ-tritaya), bilang gabay sa mga peregrino. Ipinag-uutos din ang takdang pagtalima: sa buwan ng Māgha, sa ika-14 na araw ng buwan (caturdaśī), magsagawa ng pūjā at magpuyat sa pagbabantay (jāgaraṇa). Ang bunga (phalāśruti) ay nagsasabing ang magsasagawa nito nang may disiplina at taimtim na bhakti ay hindi na muling babalik sa mortal na pag-iral. Binabanggit sa kolofon ang pagkakalagay nito sa Prabhāsa Khaṇḍa at sa bahaging Prabhāsakṣetramāhātmya.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । सिद्धेशाद्दक्षिणे कोणे धनुषां त्रितये स्थितम् । माण्डव्येश्वरनामानं महापातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, dapat magtungo ang isa sa liṅga na pumupuksa sa kasalanan, na nasa timog na sulok mula sa Siddheśa, tatlong haba ng busog ang layo—tinatawag na Māṇḍavyeśvara, tagapagwasak ng malalaking kasalanan.”
Verse 2
माघे मासे चतुर्दश्यां पूजां जागरणं तथा । कुर्याद्योऽतीन्द्रियो मर्त्यो न स मर्त्ये पुनर्व्रजेत्
Sa ikalabing-apat na araw ng buwan sa Māgha, ang sinumang magsagawa ng pagsamba at magpuyat sa pagbabantay, na may pagpipigil sa loob, ay hindi na muling babalik sa pag-iral na mortal.
Verse 179
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये माण्डव्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोना शीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-179 na kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Māṇḍavyeśvara,” sa unang bahagi, ang Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, sa ikapitong Khanda (Prabhāsa Khaṇḍa) ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.