Adhyaya 176
Sa adhyāya na ito, kinakausap ni Īśvara si Mahādevī at itinuturo ang isang liṅga na tinatawag na Siddheśvara, na matatagpuan hindi kalayo sa Arkasthala sa dakong Āgneya (timog-silangan). Ipinaliliwanag ang pinagmulan ng pangalan: sinasabing may labingwalong libong ṛṣi na ūrdhva-retas (nananatiling malinis at mapagpigil sa pagnanasa) ang nagkamit ng siddhi kaugnay ng liṅgang ito; kaya tinawag itong Siddheśvara. Sa wakas, ibinibigay ang tuntuning etikal at ritwal: ang deboto ay dapat maligo, sumamba nang may bhakti, magsagawa ng upavāsa (pag-aayuno), pigilin ang mga pandama, magsagawa ng wastong pūjā ayon sa alituntunin, at maghandog ng dakṣiṇā sa mga brāhmaṇa. Ayon sa phalaśruti, magkakaroon ng ganap na katuparan ng mga hangarin (sarva-kāma-samṛddhi) at makakamtan ang pinakamataas na kalagayan (parama pada).
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमिति स्मृतम् । अर्कस्थलात्तथाऽग्नेय्यां नातिदूरे व्यवस्थितम्
Wika ni Īśvara: Pagkatapos nito, O Mahādevī, nararapat na magtungo sa dambanang tinatawag na Siddheśvara, na nasa di-kalayuan sa timog-silangan ng Arkasthala.
Verse 2
अष्टादश सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तस्मिंल्लिंगे तु सिद्धानि सिद्धेश्वरमतः स्मृतम्
Labingwalong libong rishi na may itinaas na lakas-espirituwal ang nagkamit ng ganap na katuparan sa liṅga na iyon; kaya ito’y inaalala bilang Siddheśvara.
Verse 176
स्नात्वाऽर्चयेन्नरो भक्त्या सोपवासो जितेन्द्रियः । संपूज्य विधिवद्देवं दद्याद्विप्रेषु दक्षिणाम् । सर्वकामसमृद्धस्तु स याति परमं पदम् इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरूया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Pagkatapos maligo, ang isang tao ay dapat sumamba nang may debosyon—nag-aayuno at pinipigil ang mga pandama. Matapos parangalan ang Panginoon ayon sa wastong ritwal, maghandog siya ng dakṣiṇā sa mga brāhmaṇa. Taglay ang katuparan ng lahat ng matuwid na hangarin, mararating niya ang kataas-taasang kalagayan. Sa gayon nagtatapos ang Kabanata 176, “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Siddheśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Prabhāsakṣetra Māhātmya.