Adhyaya 174
Itinuro ni Īśvara kay Devī ang tungkol sa isang natatanging liṅga na tinatawag na Kuntīśvara sa Prabhāsa kṣetra. Inilarawan itong nasa silangang bahagi at inilagay sa isang “khāta,” isang hukay o nakalubog na pook na inihanda. Pinatitibay ang kabanalan ng dambana sa alaala ng pagkakatatag: si Kuntī ang nagpatindig (pratiṣṭhita) ng liṅga, at inaalala ring dumating noon sa Prabhāsa ang mga Pāṇḍava sa isang paglalakbay-panata, kasama si Kuntī. Pagkaraan, lumipat ang salaysay sa phalaśruti o bunga ng pagsamba: ang liṅga ay pinupuri bilang nag-aalis ng takot sa lahat ng kasalanan, lalo na kapag sinamba sa buwan ng Kārttika. Ang debotong nagsasagawa ng pūjā sa panahong iyon ay sinasabing magkakamit ng ninanais at pararangalan sa kaharian ni Rudra. Sa huli, pinalalawak ng teksto ang pangakong paglilinis: ang mga kasalanang nagmumula sa salita, isip, at gawa ay napapawi sa simpleng darśana—ang pagtanaw o pagdalaw—sa liṅga, kaya’t ang pagtanaw at pagsamba ay itinatanghal na magkaugnay na daan ng kaligtasan sa diwa ng paglalakbay-panata.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुन्तीश्वरमनुत्तमम् । सावित्र्याः पूर्वभागस्थं खातमध्ये व्यवस्थितम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa walang kapantay na Kuntīśvara—nasa silangang panig ni Sāvitrī, at nakatatag sa gitna ng isang banal na hukay o kanal.”
Verse 2
कुन्त्या प्रतिष्ठितं देवि क्षेत्रे प्राभासिके प्रिये । पाण्डवास्तु यदा पूर्वं प्रभासक्षेत्रमागताः
“O Diyosa, minamahal, ang liṅga na ito ay itinatag ni Kuntī sa banal na pook ng Prābhāsika. Noong una, nang dumating ang mga Pāṇḍava sa sagradong lupain ng Prabhāsa…”
Verse 3
तीर्थयात्राप्रसंगेन कुन्त्या चैव समन्विताः । तस्मिन्काले महादेवि ज्ञात्वा क्षेत्रमनुत्तमम्
Sa pagkakataon ng paglalakbay-panalangin sa mga tīrtha, kasama si Kuntī—noong panahong iyon, O Mahādevī—nakilala niya ang banal na kṣetra na ito bilang walang kapantay…
Verse 4
कुन्त्या प्रतिष्ठितं लिंगं सर्वपापभयापहम् । कार्तिक्यां तु विशेषेण यस्तं पूजयते नरः । स सर्वकामतृप्तात्मा रुद्रलोके महीयते
Ang liṅga na itinatag ni Kuntī ay nag-aalis ng lahat ng kasalanan at takot. Lalo na sa buwan ng Kārtika, ang sinumang sumamba rito ay napupuspos ng lahat ng makatarungang hangarin, at pinararangalan sa daigdig ni Rudra.
Verse 5
वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते देवि तस्य लिंगस्य दर्शनात्
Anumang kasalanang naipon dahil sa gawa—maging sa salita o sa isip—O Diyosa, lahat iyon ay napapawi sa pagdarśana, sa pagtanaw lamang sa liṅga na iyon.
Verse 174
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुन्तीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong śloka—sa ikapitong Prabhāsa-khaṇḍa, sa unang bahagi na “Māhātmya ng Prabhāsa-kṣetra,” nagtatapos ang ika-174 na kabanata na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kuntīśvara.”