Adhyaya 164
Nagsalita si Īśvara kay Devī at inutusan siyang magtungo sa silangan patungo sa iginagalang na pook na tinatawag na Aśvineśvara, na inilalarawan na nasa loob ng sukat na “sa loob ng limang busog.” Ipinahayag na ang pagsamba roon ay nagpapawi ng malalaking bunton ng kasalanan at nagbibigay ng mga minimithing layunin. Malakas ang himig ng pagpapagaling: ang darśana sa liṅga ay sinasabing nagpapatahimik ng lahat ng karamdaman at nagsisilbing dakilang lunas para sa mga maysakit. Idinagdag din na ang darśana sa ikalawang araw ng buwan (dvitīyā) sa buwan ng Māgha ay bihirang makamtan, kaya lalo itong mahalaga at mapalad. Sa wakas, binanggit na may dalawang liṅga (liṅga-dvaya) na itinatag ng “anak ng Araw” (Sūrya-putra). Ang taong may pagpipigil at disiplina sa sarili (saṃyata-ātmā) ay pinapayuhang magsagawa ng darśana sa mismong araw na iyon, pinagsasama ang debosyon, tamang panahon, at wastong pag-uugali sa isang tagubilin ng paglalakbay-dambana.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, magtungo sa nasa silangan ng pook na iyon; sinasamba ng mga deboto, pinapawi nito ang napakalalaking agos ng kasalanan at ipinagkakaloob ang bawat minimithi.
Verse 2
अश्विनेश्वरनामानं धनुषां पंचके स्थितम् । सर्वरोगप्रशमनं दृष्टं सर्वार्थसाधकम्
Ito’y tinatawag na Aśvineśvara, na nasa layong limang dhanuṣ (limang haba ng busog). Sa pagtanaw pa lamang, napapawi ang lahat ng karamdaman at natutupad ang bawat layon.
Verse 3
ये केचिद्रोगिणो लोके तेषां तद्भेषजं महत् । माघमासे द्वितीयायां दर्शनं तस्य दुर्लभम्
Para sa sinumang maysakit sa daigdig, iyon ay makapangyarihang gamot. Ngunit ang makamit ang darśana (banal na pagtanaw) sa ikalawang araw ng buwang Māgha ay bihirang-bihira.
Verse 4
तस्मात्पश्येच्च तद्भक्त्या यदि श्रेयोऽभिकांक्षितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्
Kaya nga, kung ninanais ang tunay na kapakanan, dapat itong masdan nang may debosyon. Kapag sinamba, pinapawi nito ang malalaking agos ng kasalanan at ipinagkakaloob ang lahat ng ninanais na biyaya.
Verse 5
इति लिङ्गद्वयं देवि सूर्यपुत्रप्रतिष्ठितम् । तस्मिन्नेव दिने पश्येत्संयतात्मा नरोत्तमः
Kaya nito, O Diyosa, ang dalawang liṅga na ito ay itinatag ng anak ng Araw. Sa mismong araw na iyon, ang pinakamainam sa mga lalaki—may pagpipigil-sa-sarili—ay nararapat na pumaroon at magdarśana.
Verse 164
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang seksiyon, ang Prabhāsakṣetra Māhātmya—nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Aśvineśvara,” na Kabanata 164.