
Ang adhyāya na ito ay inihaharap bilang turo ni Īśvara (Īśvara ang nagsalita), na gumagabay sa naghahanap tungo sa isang dambana na nasa silangan ng binanggit na pook. Doon ay may liṅga na tinatawag na Nāsatyeśvara, na pinupuri bilang dakilang tagapag-alis ng kalmaṣa—mga dungis ng asal at ng ritwal—at tagapaghatid ng paglilinis sa deboto. Sa pangwakas na kolofon, inilalagay ang kabanatang ito sa Skanda Purāṇa na may 81,000 śloka, sa ikapitong bahagi na Prabhāsa Khaṇḍa, unang seksiyon na Prabhāsakṣetramāhātmya, at tinutukoy ang paksa bilang pagsasalaysay ng māhātmya nina Nāsatyeśvara at Aśvineśvara. Kaya ito’y nagsisilbing maikling tala ng banal na heograpiya: pinagdurugtong ang direksiyon ng paglalakbay, ang pangalan ng dambana, at ang pangakong pagdalisay na karaniwan sa sthala-māhātmya.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । नासत्येश्वरनामानं महा कल्मषनाशनम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, marapat na magtungo sa dambanang nasa silangan ng pook na iyon, na tinatawag na Nāsatyeśvara, tagapagwasak ng dakilang karumihan.
Verse 163
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नासत्येश्वराश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahagi ng Prabhāsakṣetra Māhātmya, nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Salaysay ng Kadakilaan nina Nāsatyeśvara at Aśvineśvara,” ang Kabanata 163.