
Inilalahad sa kabanatang ito ang tagubilin ni Śiva kay Devī, na nagtatakda sa kinalalagyan ng liṅga na Aṣṭakuleśvara sa banal na kalawakan ng Prabhāsa. Ipinapaliwanag ang direksiyon: nasa gawing timog mula sa tinutukoy na pook at nasa silangan ng dambana ni Lakṣmaṇeśa. Pinupuri ang Aṣṭakuleśvara bilang tagapawi ng lahat ng kasalanan (sarva-pāpa-praśamana) at tagawasak ng mabibigat na pagdurusa, kabilang ang panganib ng “dakilang lason” (mahā-viṣa). Pinagtitibay ang kabanalan nito sa pagsamba ng mga siddha at gandharva, at sinasabing nagbibigay ng ninanais na bunga (vāñchitārtha-prada). May tiyak na utos sa ritwal: sumamba sa Kṛṣṇāṣṭamī ayon sa itinakdang pamamaraan (vidhānataḥ). Ipinangako ng phalaśruti ang pagkalaya mula sa mabibigat na paglabag at ang karangalan sa Nāga-loka bilang gantimpala pagkatapos ng kamatayan.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्दक्षिणतः स्थितम् । लक्ष्मणेशाच्च पूर्वस्मिंल्लिंगमष्टकुलेश्वरम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, magtungo sa liṅga na tinatawag na Aṣṭakuleśvara, na nasa timog ng pook na iyon at nasa silangan ng Lakṣmaṇeśa.
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं महाविषप्रणाशनम् । पूजितं सिद्धगन्धर्वैर्वाञ्छितार्थप्रदायकम्
(Si Aṣṭakuleśvara) nagpapawi ng lahat ng kasalanan, pumupuksa sa nakamamatay na lason; sinasamba ng mga Siddha at Gandharva; at nagkakaloob ng ninanais na layon.
Verse 3
यस्तं पूजयते मर्त्यः कृष्णाष्टम्यां विधानतः । स मुक्तः पातकैर्घोरैर्नागलोके महीयते
Sinumang mortal na sumamba sa Kanya nang ayon sa tuntunin sa araw ng Kṛṣṇāṣṭamī, ay mapapalaya sa kakila-kilabot na kasalanan at pararangalan sa daigdig ng mga Nāga.
Verse 162
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽष्टकुलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तर शततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-162 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Aṣṭakuleśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa Kṣetra Māhātmya—ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.