Adhyaya 160
Inilalahad ng kabanatang ito ang patnubay ni Īśvara kay Devī tungkol sa pagdalaw sa Prabhāsa-kṣetra at sa wastong pagkakasunod ng pagsamba na nakatuon kay Raivanta Rājabhaṭṭāraka. Inilarawan siya bilang anak ni Sūrya, nakasakay sa kabayo, may dakilang lakas, at nananatili sa loob ng banal na pook malapit kay Sāvitrī, nakaharap sa timog-kanluran (Nairṛta). Ipinahayag ang bunga ng darśana at pūjā: ang simpleng pagtanaw sa kanya ay nakapagpapalaya mula sa lahat ng kapahamakan. Itinakda rin ang tiyak na panahon ng ritwal—pagsamba sa Linggo na tumatapat sa saptamī (ikapitong araw ng buwan)—at ipinangakong ang karalitaan ay hindi sisibol kahit sa angkan ng sumasamba. Sa wakas, hinihikayat ang masigasig na pagsamba upang manirahan sa kṣetra nang walang hadlang at upang matamo ang mga layuning pang-mundo gaya ng pagdami ng mga kabayo; sa gayon, ang debosyon ay inihaharap bilang daan sa kapakinabangang espirituwal at sa kabutihang panlipunan-ritwal.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि राजभट्टारकं परम् । रैवन्तकं सूर्यपुत्रमश्वारूढं महाबलम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, marapat na lumapit sa kataas-taasang Rāja-bhaṭṭāraka—si Raivantaka, anak ng Araw—na nakasakay sa kabayo at may dakilang lakas.
Verse 2
संस्थितं क्षेत्रमध्ये तु सावित्र्या नैरृते प्रिये । तं दृष्ट्वा मानवो देवि सर्वापद्भ्यो विमुच्यते
O minamahal, siya’y nakatatag sa gitna ng banal na kṣetra, sa timog-kanluran ni Sāvitrī. O Diyosa, ang sinumang makakita sa kanya ay napapalaya sa lahat ng kapahamakan.
Verse 3
रविवारेण सप्तम्यां यस्तं पूजयते नरः । तस्याऽन्वयेऽपि नो देवि दरिद्री जायते नरः
O Diyosa, ang lalaking sumasamba sa kanya sa ikapitong araw ng buwan (Saptamī) na tumapat sa Linggo, ay magkakaroon ng angkan na hindi na isisilang sa karukhaan.
Verse 4
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तमेवाराधयेन्मनाक् । निर्विघ्नं क्षेत्रवासार्थं राजा वाऽश्वविवृद्धये
Kaya’t sa buong pagsisikap, marapat na sambahin siya—kahit kaunti—upang ang paninirahan sa banal na kṣetra ay maging walang sagabal; o para sa hari, upang dumami ang mga kabayo at lakas ng kabalyeriya.
Verse 160
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रैवंतकराजभट्टारकमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-160 kabanata na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Raivantaka Rāja-bhaṭṭāraka,” sa Prabhāsa-khaṇḍa ng banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Saṃhitā na may walumpu’t isang libo, sa unang Prabhāsakṣetra-māhātmya.