Adhyaya 159
Itinuro ni Īśvara kay Mahādevī ang tungkol sa dakilang pook-tubig na tinatawag na Ratnakuṇḍa, na nasa timog ng Ratneśvara at may layo ayon sa sinaunang sukat na “pitong busog.” Inilarawan ang kuṇḍa bilang tagapaglinis ng mabibigat na kasalanan at sinasabing itinatag ni Viṣṇu. Sinasabi ring tinipon ni Kṛṣṇa ang napakaraming tīrtha—sa lupa at sa kalangitan—at inilagak dito; binabantayan ito ng banal na pangkat (gaṇa), kaya sa Kali-yuga ay mahirap lapitan ng mga walang disiplina. Ipinapahayag ang wastong ritwal: ang paliligo ayon sa tuntunin ay nagdudulot ng pinalaking bunga ng sakripisyo, na wari’y bunga ng Aśvamedha na nadaragdagan. Itinatampok ang Ekādaśī bilang mahalagang panahon ng pag-aalay ng piṇḍa sa mga ninuno, na nangangakong walang hanggang kasiyahan para sa kanila. Itinatagubilin din ang pagpupuyat sa gabi (jāgaraṇa) na may matatag na pananampalataya upang makamit ang ninanais. Sa dāna, iniuutos ang pag-aalay ng dilaw na kasuotan at isang inahing bakang nagbibigay-gatas, inihahandog kay Viṣṇu upang maging ganap ang bunga ng paglalakbay sa mga tīrtha. Sa huli, ibinigay ang mga pangalan ayon sa yuga: Hemakuṇḍa sa Kṛta, Raupya sa Tretā, Cakrakuṇḍa sa Dvāpara, at Ratnakuṇḍa sa Kali; binabanggit din ang mga daloy ng Gaṅgā sa ilalim ng lupa, kaya ang paliligo rito ay katumbas ng pagligo sa lahat ng tīrtha.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नकुण्डमनुत्तमम् । रत्नेशाद्दक्षिणे भागे धनुषां सप्तके स्थितम् । महापापोपशमनं विष्णुना निर्मितं स्वयम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa walang kapantay na Ratnakuṇḍa, na nasa pitong haba ng busog sa timog ng Ratneśa. Ito’y nagpapawi ng malalaking kasalanan, at nilikha mismo ni Viṣṇu.
Verse 2
अष्टकोटीस्तु तीर्थानि भूद्योऽन्तरिक्षगाणि तु । समानीय तु कृष्णेन तत्र क्षिप्तानि भूरिशः
Walong krore ng mga tīrtha—sa lupa, sa langit, at sa gitnang daigdig—ay tinipon ni Śrī Kṛṣṇa at masaganang ibinuhos sa pook na iyon.
Verse 3
गणानां कोटिरेका तु तत्कुण्डं रक्षति प्रिये । कलौ युगे तु संप्राप्ते दुष्प्राप्यमकृतात्मभिः
O minamahal, isang krore ng mga gaṇa na tagapaglingkod ang nagbabantay sa sagradong lawa. Pagdating ng Panahong Kali, mahirap itong marating ng mga taong walang pagpipigil at disiplina.
Verse 4
तत्र स्नात्वा महादेवि विधिदृष्टेन कर्मणा । प्राप्नुयादश्वमेधस्य फलं शतगुणोत्तरम्
O Mahādevī, kapag naligo roon ayon sa mga ritong itinakda ng tradisyon, matatamo ng tao ang bunga ng handog na Aśvamedha—na pinararami nang sandaang ulit.
Verse 5
एकादश्यां विशेषेण पिंडं तत्र प्रदापयेत् । अक्षय्यां तृप्तिमायांति पितरस्तस्य भामिनि
Lalo na sa Ekādaśī, nararapat maghandog ng piṇḍa doon. O marikit, ang kanyang mga ninuno (pitṛ) ay nagkakamit ng kasiyahang di nauubos.
Verse 6
कुर्याज्जागरणं तत्र एकादश्यां विधानतः । वाञ्छितं लभते देवि यदि श्रद्धा दृढा भवेत्
Dapat magpuyat sa pagbabantay (jāgaraṇa) doon sa Ekādaśī ayon sa itinakdang paraan. O Devī, kung matatag ang pananampalataya, matatamo ang ninanais na biyaya.
Verse 7
देयानि पीतवस्त्राणि तथा धेनुः पयस्विनी । तत्र विष्णुं समुद्दिश्य सम्यग्यात्राफलाप्तये
Doon ay nararapat maghandog ng dilaw na kasuotan at isang bakang nagbibigay-gatas, na iniaalay kay Viṣṇu, upang makamtan ang ganap na bunga ng banal na paglalakbay.
Verse 8
हेमकुण्डं कृते प्रोक्तं त्रेतायां रौप्यनामकम् । द्वापरे चक्रकुंडं तु रत्नकुंडं कलौ स्मृतम्
Sa kapanahunang Kṛta ito’y tinawag na Hemakuṇḍa; sa Tretā, Raupya ang pangalan. Sa Dvāpara, Cakrakuṇḍa; at sa Kali, ito’y inaalala bilang Ratnakuṇḍa.
Verse 9
पातालवाहिनीगंगा स्रोतांसि तत्र भूरिशः । समानीतानि हरिणा तत्र तिष्ठंति भामिनि
O marikit na ginang, sa banal na pook na yaon ay may maraming batis ng Gaṅgā na dumadaloy sa Pātāla; dinala at pinagtipon iyon ni Hari, at nananatiling nakatatag doon.
Verse 10
तत्र स्नानेन देवेशि सर्वतीर्थाभिषेचनम्
O Diyosa, sa pagligo roon ay nakakamit ang pagpapabanal na tulad ng pagligo sa lahat ng tīrtha.
Verse 159
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-159 na kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Ratneśvara,” sa Prabhāsa-khaṇḍa (Ikapitong Aklat) ng banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Prabhāsakṣetra-māhātmya.