Adhyaya 156
Ang kabanatang ito ay isang maikling tagubilin tungkol sa isang tīrtha sa loob ng daloy ng Ratneśvara-māhātmya, na ipinahayag ni Īśvara kay Devī. Itinuturo Niya ang isang tiyak na dambana: ang liṅga na kaugnay ni Vainateya (Garuda), tinatawag na “Vainateya-pratiṣṭhita,” na nasa hilaga ng Ratneśvara sa layong sinusukat sa yunit na dhanus. Ayon sa karaniwang salaysay ng Purāṇa, nakilala ni Garuda na ang pook ay may katangiang Vaiṣṇava kaya nagtatag siya ng isang liṅga na pumupuksa ng kasalanan. Ipinag-utos ni Īśvara ang pagsamba sa ikalimang araw ng buwan (pañcamī) ayon sa wastong pamamaraan (vidhānataḥ). Ang sinumang magpapaligo sa liṅga ng pañcāmṛta at magsasagawa ng ritwal na pagsamba ay iingatan laban sa lason ng ahas sa loob ng pitong kapanganakan, magkakamit ng lahat ng kabutihang-loob, at magtatamasa ng ligaya sa langit.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैनतेयप्रतिष्ठितम् । रत्नेश्वरादुत्तरतो धनुषां त्रितये स्थितम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa dambanang itinatag ni Vainateya (Garuḍa), na nasa hilaga ng Ratneśvara sa layong tatlong sukat na dhanuṣ.
Verse 2
वैनतेयश्च देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सर्वपापप्रणाशनम्
O Ginang ng mga Diyos, si Vainateya (Garuḍa), nang malaman na ito’y banal na pook na Vaiṣṇava, ay nagtatag ng isang liṅga na pumupuksa sa lahat ng kasalanan.
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या पंचम्यां तु विधानतः । न विषं क्रमते तस्य सप्त जन्मानि सर्पजम्
Sinumang sumamba sa Kanya nang may debosyon sa araw ng pañcamī, ayon sa wastong pagtalima, ay hindi dadapuan ng lasong mula sa mga ahas sa loob ng pitong kapanganakan.
Verse 4
पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः । प्राप्नुयात्सकलं पुण्यं मोदते दिवि देववत्
Matapos paliguan (ang banal na anyo) ng pañcāmṛta at sumamba ayon sa wastong ritwal, matatamo ang ganap na kabutihang-loob (puṇya) at magagalak sa langit na tulad ng isang deva.
Verse 156
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्ये गरुडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa kalipunang may walumpu’t isang libong śloka, sa ikapitong bahagi—Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang seksiyon, ang Prabhāsakṣetra Māhātmya, sa loob ng Ratneśvara Māhātmya—nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Garuḍeśvara,” na siyang Kabanata 156.