Adhyaya 149
Nagsalita si Īśvara kay Devī at itinuro sa mga manlalakbay na deboto ang pagdulog kay Bhairaveśvara, isang dakilang pagpapakita na nasa bahaging Īśāna (hilagang-silangan) ng Brahmakuṇḍa. Inilarawan ang diyos bilang tagapuksa ng kasalanan at tagapagbantay ng tīrtha, at bilang may apat na mukha (caturvaktra), tanda ng mapagkalingang presensya at awtoridad sa mga ritwal sa banal na pook. Itinatakda ng kabanata ang payak na liturhiya ng paglalakbay: maligo sa dakilang kuṇḍa at saka sumamba ayon sa limang uri ng upacāra (fivefold upacāra), na may taimtim na bhakti at pagpipigil ng mga pandama. Kasunod ang matibay na phalaśruti: sinasabing ang sumasamba ay makapagliligtas o “makakatawid” (tārayet) sa mga angkan ng nakaraan at hinaharap, at tinitiyak na walang kapinsalaan o pagkapuksa ang darating sa deboto. Ang gantimpala ay inilalarawan sa anyong makalangit—nagniningning na vimāna, walang-humpay na paglalakbay sa liwanag na tulad ng araw, at pagdiriwang na gaya ng sa mga diyos—at nagwawakas sa pahayag na kahit ang pagtanaw lamang sa apat-na-mukhang liṅga ay nagpapalaya sa tao mula sa lahat ng kasalanan.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मकुण्डस्य ईशाने स्थितं पापप्रणाशनम् । चतुर्वक्त्रं महादेवं संस्थितं तीर्थरक्षणे
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa dakilang Bhairaveśvara, na nasa hilagang-silangan ng Brahmakuṇḍa, tagapagwasak ng kasalanan—ang Mahādeva na may apat na mukha, itinatag doon upang magbantay sa banal na tīrtha.
Verse 2
तत्र स्नात्वा महाकुण्डे यस्तं पूजयते नरः । पंचोपचारविधिना भक्तियुक्तो यतेन्द्रियः
Pagkaligo roon sa dakilang kuṇḍa, ang sinumang sumasamba sa Kanya ayon sa ritwal ng limang handog, na may debosyon at pagpipigil sa mga pandama, ay nagkakamit ng ipinangakong gantimpala ng kabanalan.
Verse 3
कुलानि यान्यतीतानि भविष्याणि च यानि वै । तारयेत्स नरो देवि नात्र कार्या विचारणा
O Diyosa, ang taong iyon ay nagliligtas sa mga angkang lumipas at sa mga angkang darating pa; dito’y walang dapat pag-alinlangan o pagtalakay pa.
Verse 4
न चात्र संभवस्तस्य विनाशो नैव जायते । विमानैश्चरते नित्यं दिवाकरसमप्रभैः
Para sa kanya, doon ay walang kapahamakan; hindi siya dumarating sa pagkapuksa. Siya’y laging naglalakbay sa mga sasakyang makalangit na nagniningning na gaya ng araw.
Verse 5
स्त्रीसहस्रैर्वृतो नित्यं क्रीडते देवव द्दिवि
Laging napalilibutan ng sanlibong dalagang makalangit, siya’y naglalaro sa langit na wari’y isang diyos.
Verse 6
एतल्लिंगं महादेवि चतुर्वक्त्रं महाप्रभम् । दृष्ट्वापि तद्विमुच्येत सर्वपापैस्तु मानवः
O Mahādevī, ang maringal na liṅga na may apat na mukha—sa pagtanaw pa lamang dito, ang tao’y napapalaya sa lahat ng kasalanan.