Adhyaya 145
Inilalahad ng Kabanata 145 ang isang masinsin ngunit malinaw na pabatid na teolohikal at pang-ritwal tungkol kay Vighneśa (Gaṇeśa) sa Prabhāsa-kṣetra. Ipinakikilala ni Īśvara ang isang anyong sinasamba sa pook na tinatawag na Gajakumbhodara, na inilalarawan na may mga katangiang tulad ng elepante, at pinupuri bilang tagapag-alis ng mga balakid at tagawasak ng maling gawa. Itinatakda rin ang tiyak na pagtalima: ang manlalakbay na deboto ay dapat maligo sa kaugnay na kuṇḍa sa ikaapat na araw ng buwan (caturthī), na may disiplinadong loob (prayatātmā), at sumamba sa diyos sa pamamagitan ng bhakti. Ang wastong debosyon at tamang panahon ng ritwal ang nagdudulot ng pagkalugod ng diyos (tuṣyati), na nagpapahiwatig ng pag-alis ng mga hadlang at paghinog ng mapalad na bunga. Sa wakas, inilalagay ng kolofon ang bahaging ito sa mas malawak na kalipunan ng Skanda Purāṇa at tinutukoy ang pamagat bilang paglalarawan ng “Gajakumbhodara-māhātmya”.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्विघ्नेशं पापनाशनम् । गजकुंभोदरं नाम सर्वसिद्धिप्रदायकम्
Wika ni Īśvara: “Doon mismo, dapat masdan si Vighneśa, ang tagapuksa ng kasalanan—na kilala bilang Gajakuṃbhodara—na nagkakaloob ng lahat ng tagumpay at siddhi.”
Verse 2
तत्र कुंडे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां प्रयतात्मवान् । पूजयेद्यस्तु तं भक्त्या विघ्नेशस्तस्य तुष्यति
Pagkaligo sa sagradong lawa roon, ang taong may pagpipigil-sa-sarili sa ikaapat na araw ng buwan (caturthī) ay dapat sumamba sa Kanya nang may debosyon; si Vighneśa ay malulugod sa debotong iyon.
Verse 145
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गजकुंभोदरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वा रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagwakas, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong bahagi, ang Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang seksiyon, ang Māhātmya ng banal na lupain ng Prabhāsa, ang ika-145 kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Gajakuṃbhodara.”