Adhyaya 144
Itinuro ni Īśvara kay Mahādevī na magpatuloy sa “ikatlong dakilang Puṣkara,” at itinuro na sa silangang bahagi, malapit sa direksiyong Īśāna, may isang munting lawa na kilala sa pangalang Puṣkara. Itinatag ang kabanalan ng tīrtha sa sinaunang huwaran: sa katanghaliang-tapat ay sumamba roon si Brahmā, at si Sandhyā—tinatawag na “ina ng tatlong daigdig”—ay inuugnay sa pagtatatag at paglalagay sa matibay na pundasyon (pratiṣṭhā). Ipinag-utos ang isang tuwirang ritwal: ang sinumang maligo roon nang may kapanatagan sa araw ng kabilugan ng buwan (pūrṇamāsī) ay itinuturing na nakaganap ng ganap at wastong paliligo sa pook na “Ādi-Puṣkara.” Kalakip nito ang isang gawaing etikal na dapat tuparin—ang pag-aalay ng ginto bilang dāna (hiraṇya-dāna)—na hayagang para sa pag-alis ng lahat ng pagkakasala. Sa phalaśruti, inilalarawan ang salaysay bilang isang maikling māhātmya: ang pakikinig dito ay nakapapawi ng kasalanan at nagkakaloob ng ninanais na layon, kaya ang kabanata ay kapwa tagubilin sa ritwal at pinagmumulan ng meritong dulot ng banal na teksto.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तृतीयं पुष्करं महत् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदीशानगोचरे । कनीयः संस्मृतं कुंडं पुष्करंनाम नामतः
Wika ni Īśvara: “Pagkatapos nito, O Mahādevī, magtungo sa ikatlong dakilang Puṣkara. Sa silangang panig nito, bahagyang patungo sa hilagang-silangan, may isang maliit na lawa na inaalala sa pangalang ‘Puṣkara.’”
Verse 2
यत्र मध्याह्नसमये ब्रह्मणा समुपासिता । सन्ध्या त्रैलोक्यजननी प्रतिष्ठार्थं गतेन च
Doon, sa oras ng katanghalian, si Sandhyā—Ina ng tatlong daigdig—ay marapat na sinamba ni Brahmā, na pumaroon upang itatag ang kabanalan ng Kanya.
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानं पौर्णमास्यां समाहितः । सम्यक्कृतं भवेत्तेन स्नानं तत्रादिपुष्करे
Sinumang may natipong isip na maligo roon sa araw ng kabilugan ng buwan, sa gawaing iyon ang kanyang pagligo ay itinuturing na ganap na naisagawa, sa sinaunang Puṣkara na tīrtha.
Verse 4
हिरण्यं तत्र दातव्यं सर्वपापापनुत्तये
Doon, nararapat magbigay ng ginto bilang kawanggawa, upang ganap na mapawi ang lahat ng kasalanan.
Verse 5
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं तव पौष्करम् । श्रुतं पापहरं नॄणां सर्वकामप्रदं तथा
Kaya nito, sa maikling sabi ay naipahayag ang iyong Puṣkara Māhātmya. Kapag napakinggan, inaalis nito ang mga kasalanan ng tao at nagbibigay rin ng lahat ng ninanais.
Verse 144
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करकुण्डमाहात्म्य वर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-144 na kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Lawa ng Puṣkara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya—ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.