Adhyaya 137
Sa kabanatang ito, na binibigkas sa tinig na pinahintulutan ni Īśvara, itinatampok ang dakilang tagapagbantay ng banal na lupain: si Kaṅkāla Bhairava, na itinalaga ni Bhairava bilang kṣetrapāla upang pangalagaan ang kṣetra at pigilan o salungatin ang mapanirang hangarin ng mga nilalang na may baluktot na pag-uugali. Itinatakda rin ang mga takdang araw ng pagsamba: sa buwan ng Śrāvaṇa, sa ikalimang araw ng maliwanag na kalahati ng buwan, at sa Āśvina, sa ikawalong araw ng maliwanag na kalahati. Ibinibigay ang payak na handog—bali at mga bulaklak na iniaalay nang may debosyon. Ang ipinangakong bunga ay praktikal at mapagkalinga: para sa debotong naninirahan sa loob ng kṣetra, ang pagsamba ay nag-aalis ng mga hadlang (nirvighna) at nagdudulot ng pag-iingat na tulad ng pag-aaruga sa sariling anak. Sa gayon, ang lokal na tuntuning ritwal (panahon + handog + debosyon) ay naiuugnay sa mas malawak na banal na heograpiya ng paglalakbay-dambana.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्क्षेत्रपालमनुत्तमम् । कंकालभैरवंनाम भैरवेण नियोजितम् । तस्य क्षेत्रस्य रक्षार्थं प्राणिनां दुष्टचेतसाम्
Wika ni Īśvara: Doon din, marapat pagmasdan ang walang kapantay na tagapagbantay ng banal na pook—na nagngangalang Kaṃkālabhairava—na itinalaga ni Bhairava upang ipagsanggalang ang sagradong lupain laban sa mga nilalang na may masamang hangarin.
Verse 2
श्रावणे शुक्लपञ्चम्यामष्टम्यामाश्विनस्य च । यस्तं पूजयते भक्त्या बलिपुष्पादिभिः क्रमात्
Sa buwan ng Śrāvaṇa, sa ikalimang araw ng maliwanag na kalahati, at sa buwan ng Āśvina, sa ikawalong araw din—sinumang sumasamba sa kanya nang may debosyon, na nag-aalay ng bali at mga bulaklak at iba pa ayon sa wastong pagkakasunod—
Verse 3
तस्य क्षेत्रे निवसतः पुष्करस्य महात्मनः । निर्विघ्नकारी भवति तथा रक्षति पुत्रवत्
Para sa dakilang si Puṣkara na nananahan sa banal na pook na iyon, siya’y nagiging tagapag-alis ng mga hadlang, upang maging walang sagabal; at iniingatan niya siya na parang sariling anak.
Verse 137
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कंकालभैरवक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-137 na kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kaṃkālabhairava, ang Tagapagbantay ng Banal na Pook,” sa unang bahagi, ang Prabhāsa-kṣetra-māhātmya, ng ikapitong aklat, ang Prabhāsa Khaṇḍa, ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa (ang Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod).