Adhyaya 132
Sa kabanatang ito, nagsalita si Īśvara kay Devī at itinuro ang pansin sa isang dakilang Vaiṣṇavī śakti na naroroon malapit sa Prabhāsa, sa sektor ng direksiyong Somēśa/Īśa. Ang namumunong diyosa ng pīṭha ay tinatawag na Siddhalakṣmī, at inilalarawan ang Prabhāsa bilang “unang pīṭha” sa kaayusang kosmiko, na tinitirhan ng mga yoginī—sa lupa at sa himpapawid—na malayang gumagalaw kasama ni Bhairava, bilang larawan ng kapangyarihang pīṭha. Ibinibigay ang talaan ng mahahalagang pīṭha gaya ng Jālaṃdhara, Kāmarūpa, Śrīmad-Rudra-Nṛsiṃha, Ratnavīrya, at Kāśmīra, at iniuugnay ang kaalaman sa mga ito sa pagiging bihasa sa mantra (mantravit). Pagkaraan, tinutukoy ang isang “sumusuporta” o pundasyong pīṭha sa Saurāṣṭra na tinatawag na Mahodaya, kung saan sinasabing patuloy na gumagana ang kaalamang tulad ng sa Kāmarūpa. Sa pīṭhang iyon, pinupuri rin ang Diyosa bilang Mahālakṣmī—tagapagpatahimik ng kasalanan at tagapagkaloob ng mapalad na tagumpay. May gabay sa ritwal: ang pagsamba sa Śrīpañcamī na may pabango at mga bulaklak ay sinasabing nag-aalis ng takot sa alakṣmī (kamalasan). Itinatakda ang pagsasanay ng mantra malapit sa presensya ni Mahālakṣmī, nakaharap sa hilaga, na may paunang dīkṣā at ritwal na pagligo, kasunod ang lakṣa-japa at ang ikasampung bahaging handog sa apoy (daśāṃśa-homa) gamit ang tri-madhu at śrīphala. Ayon sa phalaśruti, mahahayag si Lakṣmī at ipagkakaloob ang ninanais na siddhi sa mundong ito at sa susunod; binabanggit din ang tṛtīyā, aṣṭamī, at caturdaśī bilang mga panahong lalo pang mabisa.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैष्णवीं शक्तिमुत्तमाम् । सोमेशादीशदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थिताम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa kataas-taasang Kapangyarihang Vaiṣṇavī, na nasa di-kalayuan, sa hilagang-silangan mula kay Someśa.”
Verse 2
सिद्धलक्ष्मीति विख्याता ह्यत्र पीठाधिदेवता
Dito, ang namumunong diyos ng banal na pīṭha ay kilala bilang Siddhalakṣmī.
Verse 3
ब्रह्माण्डे प्रथमं पीठं यत्प्रभासं व्यवस्थितम् । तत्र देवि महापीठे योगिन्यो भूचराः खगाः । भैरवेण समे तास्तु क्रीडन्ते स्वेच्छया प्रिये
Ang pīṭha na itinatag sa Prabhāsa ang siyang una sa buong sansinukob. Doon, O Devī, sa dakilang pīṭha, ang mga Yoginī—na gumagalaw sa lupa at sa himpapawid—ay malayang naglalaro, O minamahal, kasama si Bhairava.
Verse 4
जालंधरं महापीठं कामरूपं तथैव च । श्रीमद्रुद्रनृसिंहं च चतुर्थं पीठमुत्तमम्
Ang Jālandhara ay isang dakilang pīṭha; gayundin ang Kāmarūpa. At ang Śrīmad-Rudra-Nṛsiṃha ang ikaapat, isang pīṭha na lubhang marangal.
Verse 5
रत्नवीर्यं महापीठं काश्मीरं पीठमेव च । एतानि देवि पीठानि यो वेत्ति स च मन्त्रवित्
Ang Ratnavīrya ay isang dakilang pīṭha, at ang Kāśmīra ay pīṭha rin. O Devī, sinumang tunay na nakakabatid sa mga pīṭha na ito ay siya ngang nakaaalam ng mantra.
Verse 6
सर्वेषां चैव पीठानामाधारं पीठमुत्तमम् । सौराष्ट्रे तु महादेवि नाम्ना ख्यातं महोदयम् । कामरूपधरं ज्ञानं यत्राद्यापि प्रवर्तते
At ang pinakamataas na pīṭha, na siyang saligan ng lahat ng pīṭha—O Mahādevī—ay nasa Saurāṣṭra, tanyag sa pangalang Mahodaya. Doon, ang kaalamang may anyong Kāmarūpa ay patuloy pang umiiral hanggang ngayon.
Verse 7
तत्र पीठे स्थिता देवी महालक्ष्मीति विश्रुता । सर्वपापप्रशमनी सर्वकार्यशुभप्रदा
Sa pīṭha na iyon nananahan ang Diyosa, na kilala bilang Mahālakṣmī—siya na nagpapatahimik sa lahat ng kasalanan at nagkakaloob ng pagpapala sa bawat gawain.
Verse 8
श्रीपञ्चम्यां नरो यस्तु पूजयेत्तां विधानतः । गन्धपुष्पादिभिर्भक्त्या तस्यालक्ष्मीभयं कुतः
Sa Śrīpañcamī, sinumang sumamba sa Kanya ayon sa wastong tuntunin, na may debosyon at may handog na pabango, mga bulaklak at iba pa—paano pa mananatili sa kanya ang takot sa Alakṣmī, ang kamalasan?
Verse 9
उत्तरां दिशमास्थाय महाल क्ष्म्यास्तु सन्निधौ । यो जपेन्मन्त्रराज्ञीं तां सिद्धलक्ष्मीति विश्रुताम्
Nakaharap sa hilaga, sa harapan ni Mahālakṣmī, sinumang bumigkas ng reyna ng mga mantra—na tanyag bilang Siddhalakṣmī—ay nagkakamit ng kapangyarihang nagpapabanal nito.
Verse 10
लक्षजाप्यविधानेन दीक्षास्नानादिपूर्वकम् । दशांशहोमसंयुक्तं त्रिमधुश्रीफलेसुभिः
Sa itinakdang pagsasagawa ng japa na isang daang libong ulit, na pinangungunahan ng dīkṣā (inisasyon), paliligo sa ritwal at iba pa; at sinasamahan ng homa, handog sa apoy na katumbas ng ikasampu ng japa, na may mapalad na alay: tri-madhu (tatlong matatamis) at śrī-phala, ang banal na niyog.
Verse 11
एवं प्रत्यक्षतां याति तस्य लक्ष्मीर्न संशयः । ददाति वांछितां सिद्धिमिह लोके परत्र च
Sa gayong paraan, nahahayag si Lakṣmī sa debotong iyon—walang alinlangan—at ipinagkakaloob Niya ang ninanais na siddhi, sa mundong ito at sa kabilang-buhay.
Verse 12
तृतीयायामथा ष्टम्यां चतुर्दश्यां विधानतः । यस्तां पूजयते भक्त्या तस्य सिद्धिः करे स्थिता
Sa ikatlo, ikawalo, at ika-labing-apat na araw ng buwan, ayon sa wastong ordinansa, sinumang sumamba sa Kanya nang may debosyon—ang tagumpay (siddhi) ay tila nasa mismong palad niya.
Verse 132
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धलक्ष्मीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-132 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Siddha-Lakṣmī,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya—ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, ang kalipunan ng walumpu’t isang libong (taludtod).